เข้าใกล้ตัวเองเรื่อยๆ ฮัวหยู่อันหลับตาลงเงียบๆ ก็ไม่รู้ว่านึกเรื่องอะไรได้ คิดไม่ถึงว่านางยกมุมปากขึ้น ยิ้มหวาน เช่นนั้นถึงจะเป็นรอยยิ้มบริสุทธิ์ที่วันของนางควรจะมีหานแสมองดูนางปิดตายิ้ม รู้สึกทิ่มแทงตาเป็นพิเศษเช่นนั้นคือการเยาะเย้ยเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เดิมทีเขาไม่ควรไว้ชีวิต กำจัดรากถอนโคน แต่นาทีนั้นที่ต้องการจะบีบคอฮัวหยู่อัน เขาฝืนหยุดกำลังภายใน จากนั้นเมื่อปัดก็ทำให้ฮัวหยู่อันล่วงลงพื้น“เหอะ เกือบลืมไปแล้ว เจ้ายังมีมูลค่านิดหน่อยให้ใช้”คิดต้องการรู้ว่าซ่างกวนหนานซู่เป็นใครกันแน่ ฮัวหยู่อันจะทำให้เกิดผลอย่างมาก“มาสิ พานางไป”111
…….ออกมาจากทะเลสาปหนานหู หลานเยาเยากลับเมืองหลวงโดยตรง นางยังมีธุระต้องทำ ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดก็คือเรื่องคนโดนมนต์ดำและการซุ่มสังหารทูตเรื่องทูตถูกฆ่า จัดการโดยเย่แจ๋หยิ่ง นางช่วยได้ไม่มากเท่าไหร่ แต่เรื่องคนโดนมนต์ดำ จำเป็นต้องเข้าใจแล้ว เพื่อตัดรากถอนโคนใกล้เมืองหลวงล้อรถม้าไม่หยุดหมุนบดพื้นผิว มั่นคงเสถียรตลอดทาง สะดุดน้อยมากไม่รู้ว่าอย่างไร หินใหญ่ก้อนหนึ่งปรากฏต่อหน้าล้อรถม้ากะทันหัน เมื่อรถม้าดำเนินบดบีบอย่างรวดเร็ว ทำให้รถม้าเอนเอียง ล้มไปด้านข้างโดยตรง หลานเยาเยารีบแฉลบตัวออกมาอย่างรวดเร็ว ถึงไม่ได้พลิกล้มไปกับรถม้าม้าที่ล้มลุกยืนอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยกำลังของนางผู้เดียว พยุงรถม้าให้ตรงลำบากมากแต่ตอนนี้พยุงรถม้าให้ตรงไม่ใช่จุดประสงค์หลักเวลานี้ หล
