บบรักษาของนางวางสิ่งของที่ไร้มูลค่าไว้ด้วย?ไม่มีเหตุผลนี่!ดีที่ภาพลักษณ์ของส้งเย่นกุย ในความทรงจำของนาง ซื่อสัตย์ภักดีมาตลอด เจ้าระบบที่จะไม่โกหกนางดังนั้น นางไม่ได้สงสัยในคำพูดปลดของส้งเย่นกุย……หลังจากนั้นครึ่งชั่วยามในทะเลสาปหนานหู บนเรือลำเล็กนอกจากคนขับเรือที่พายเรือ ในเรือเล็กยังมีคนอีกสามคน สองคนนั่งตรงข้ามกันคนหนึ่งถูกปิดปากไว้นอนอยู่บนเรือตลอดทาง ป่ายเม่ยเซิงจ้องเขม็งจนตาแทบบอดแล้ว ก็คือไม่มีคนมองเขาสักแวบเริ่มแรกคนขับเรือให้ความสนใจเขาแล้ว ช่วยไม่ได้เขาสวมชุดไม่เรียบร้อย เสื้อผ้าเปิดครึ่งหนึ่ง ยังสามารถมองเห็นบาดแผลได้ทุกที่ แค่มองก็ไม่ใช่คนดีแต่อีกสองคน ผู้หนึ่งสุภาพหล่อเหลา สง่างามดั่งหยก ดูนุ่มนวลอ่อนโยน ผู้หนึ่งท่าทางแก่กว่าเล็กน้อย ไว้หนวดเคราสองข้าง ดูเหมือนปัญญาชน แต่กับไม่เปื้อนโลกีย์บนโลก88
ทั้งสองที่เป็นเช่นนี้ จะดูอย่างไรก็เป็นคนดี จึงได้ทำเป็นเมินเฉยซะ ทำเป็นมองไม่เห็น ยังไงซะไม่เกี่ยวกับเขา เขาเป็นเพียงคนขับเรือทะเลสาปหนานหูคลื่นนํ้ากระเพื่อม หมอกขาววนเวียน ล้อมรอบภูเขา สะอาดเหมือนดั่งไม่เปื้อนโลกีย์โลกมนุษย์ เขาเขียวนํ้ามรกตในที่ไกล เรือเล็กพายไปทางภูเขาเตี้ยๆลูกในที่ไกลๆ งดงามดั่งภาพม้วนทิวทัศน์ธรรมชาติที่งดงามเป็นเลิศเข้าใกล้ระหว่างกลางภูเขาสองลูกแล้ว เข้าไปอีกก็เป็นหมอกใหญ่ครอบคลุมมองเห็นทางข้างหน้าไม่ชัดโดยสิ้นเชิงคนขับเรือเตรียมเลี้ยวกลับ“คนขับเรือ ทำไมไ