ม่ไปแล้ว?” หลานเยาเยาถามอย่างไม่เข้าใจ“เข้าไปอีกก็อันตรายแล้ว ด้านหน้าเป็นนํ้าตกที่เป็นเหวสูง ไปไม่ได้ ไปไม่ได้ขอรับ”สำหรับคำถามของเขา คนขับเรือคุ้นชินแล้ว เขาเคยบรรทุกลูกค้ามากมาย ส่วนใหญ่ล้วนถามเหมือนกัน เขาก็ล้วนอธิบายอย่างอดทนหลานเยาเยาเบิกตาโพลงเล็กน้อยนํ้าตกเหวสูง? เป็นไปได้อย่างไร? หากว่าเป็นนํ้าตกเหวสูง คนของถังเฉิงเสี้ยงจะขนสิ่งของที่ต้องการในการสร้างเรือเข้าไปได้อย่างไร?หลานเยาเยาถีบป่ายเม่ยเซิงเท้าหนึ่ง หลังจากได้ยินเสียงที่เปล่งออกมาอย่างไม่พอใจ จึงโน้มตัวลงไป พูดเบาๆข้างหูของเขา :89
“ข้าจะบอกกับเจ้า คนโดนมนต์ดำกับเจ้าของเรือของเจ้ามีความเกี่ยวข้องกันใหญ่หลวง ยังมีทูตแต่ละประเทศที่มาเมืองหลวง ถูกลอบฆ่าอย่างต่อเนื่อง จำนวนคนมากมาย เทียบได้กับทหารม้าหลายหมื่นเชียวนักฆ่าบางคนจะปิดบังดีอย่างไร ก็ปิดบังนิสัยเลวทรามเดิมตอนที่อยู่ยิงจวนไว้ไม่อยู่เป็นนักฆ่าศพแห้งยิงจวนหลายปีขนาดนั้น ทุกการกระทำทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขา กับความคุ้นชินที่สะสมมาหลายปี ไม่ใช่ว่าจะสามารถเปลี่ยนได้ชั่วข้ามคืนเจ้ารู้ว่าในเวลานี้ สกัดกั้นสังหารทูตแต่ละประเทศหมายถึงอะไรไหม?หากไม่ทำให้กระจ่าง หรือหยุดการทำลายได้ทันเวลา แผ่นดินใหญ่ผืนนี้ก็ตกอยู่ในสงครามที่ไม่สิ้นสุดเจ้าคิดว่าชื่อเสียงบุรุษพันหน้าของเจ้ายิ่งใหญ่มาก?ทันทีที่เกิดสงครามใหญ่ เจ้าป่ายเม่ยเซิงก็เพียงแค่ฝุ่นเม็ดหนึ่งเท่านั้นไม่เอ่ยถึงเจ้า ถึงเวลา
