ู้หนึ่งจะรู้ได้อย่างไร ? ?เป็นไปได้มากที่สุดว่าจะรู้ก็คืออ๋องเย่ แต่ปีนี้ อ๋องเย่กลายเป็นอ๋องไร้ประโยชน์ ยังคิดว่าเขาเสียใจเกินขีดไปนานแล้ว หูสองข้างไม่รับรู้เรื่องภายนอก ใครจะคิดว่าที่แท้อ๋องเย่ก็เอาเจตนาที่แท้จริงปิดซ่อนไว้เบื้องหลังภายใต้สิ่งที่แสดงออกก็ไม่แปลก อย่างไรซะก็เป็นอ๋องเย่นี่!“ผิด ใช้คำให้ระวัง เย่แจ๋หยิ่งเป็นคนของข้า” จวนอ๋องเย่และสัญญาขายตัวล้วนกำอยู่ในมือของนาง เป็นได้เพียงคนของนาง “และข้าเป็นเบื้องหลังของเขา……เจ้านาย”คำว่าผู้หญิงสองคำถูกหลานเยาเยาฝืนเปลี่ยนเป็นเจ้านายได้ยินดังนั้น!77
มือสองข้างของถิงเมี่ยนหยิกขาตัวเอง มือเต็มไปด้วยเหงื่อแล้วเกี่ยวโยงถึงอ๋องเย่ เขาเหงื่อผุดโดยสัญชาตญาณ มีความประทับใจที่ไม่ดีต่ออ๋องเย่ ถูกเขาข่มขู่ แทบจะถูกต่อยตาย เขาล้วนจำได้แม่นตอนนี้ซ่างกวนหนานซู่กล้าพูดเช่นนี้ สายตาจริงจัง นํ้าเสียงหนักแน่น เขาต้องมีความใกล้ชิดสนิทสนมกับอ๋องเย่เป็นแน่ อีกทั้งคนผู้นี้ก็ดูไม่ง่ายที่จะต่อกรด้วย“เป็นข้าที่มีตาหามีแววไม่”หลานเยาเยาไม่ได้ทำให้เขาลำบากใจ มืออีกข้างๆไว้ด้านหลัง แอบหยิบของอย่างหนึ่งออกมา ทาไว้ที่มือเล็กน้อยจากนั้นเมื่อเก็บของแล้ว ยื่นมือไปบนไหล่ของถิงเมี่ยน ตบเบาๆ“ไม่เป็นไร แถมข่าวสารโดยไม่คิดค่าตอบแทนอีกข่าวหนึ่งก็ได้แล้ว”“พูดง่าย เป็นสิ่งที่ควร”ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองพูดคุยเรื่องข่าวลือไม่เกินสองสามวินาที งูน้อยในกรงสูงเคลื่อนไหวอย่างรุนแร
