ง ทำให้กรงสูงสั่นไหวเล็กน้อย รอจนเมื่อถิงเมี่ยนเห็น กรงสูงก็โยกซ้ายย้ายขวาอย่างรุนแรง จากนั้นเมื่อกระแทกอย่างแรงกรงสูงก็ล้มแล้วทันทีที่ฝาเปิด งูน้อยด้านในก็ไม่รีบร้อนหนีเอาชีวิตรอด แต่เลื้อยไปบนร่างของถิงเมี่ยนอย่างรวดเร็ว รัดด้านในเสื้อผ้าของเขาไว้แน่น“อ้า งูงูงู สัตว์ตัวน้อยที่สมควรตาย”78
ถิงเมี่ยนกระโดดขึ้นฉับพลัน จับซ้ายจับขวา ยังคงจับงูน้อยที่มุดเข้าในเสื้อผ้าไม่ได้ ดังนั้นทำได้เพียงถอดเสื้อที่เปิดอยู่ออก เผยให้เห็นรอยแผลเป็นระเการะกะทั้งตัว ปรากฏถึงความน่ากลัวเป็นพิเศษหลังจากรอจนถิงเมี่ยนจับงูน้อยที่เลื้อยบนไหล่ได้แล้ว กำลังต้องการเขวี้ยงมันให้ตาย แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลใด เขาไว้ชีวิตมัน เอามันโยนออกไปอย่างง่ายดายในปากสบถประโยคหนึ่ง : “สัตว์ตัวเล็ก”จากนั้นหันกลับไปมองซ่างกวนหนานซู่ เห็นสายตาของเขาตกอยู่บนร่างของตัวเอง เอาเสื้อผ้าสวมใส่อย่างไม่ใส่ใจ“ขออภัย ทำให้คุณชายซ่างกวนเห็นความน่าขันแล้ว”“ไม่เป็นไร ข้ารู้ข่าวคราวที่อยากรู้แล้ว ก็ไม่อยู่นาน ขอตัวก่อน”หลานเยาเยาเดินอย่างคล่องแคล่วว่องไว ไม่หยุดรีรอแม้แต่น้อยถิงเมี่ยนเห็นเงาหลังที่จากไปอย่างรีบร้อนของเขา แล้วมองดูกรงที่ล้มบนพื้นอีกแล้วมองแผลเป็นบนร่างของตัวเองอีก แววตายิ่งลึกลํ้าเรื่อยๆ…….
79