้นสะบัด รถม้าวิ่งไปทางด้านหน้าด้วยความรวดเร็วอย่างฉับพลันตลอดทาง หลานเยาเยาที่รู้ตัวว่าทำเย่แจ๋หยิ่งโมโห พยายามคลายความเงียบเรียกเขาสองสามทีก็ล้วนไม่ตอบรับ นางนั่งข้างๆเขา เขาก็ไม่สนใจ ยังหันหน้าไปอีกทาง ปิดตางีบหลับด้วยเหตุนี้!นาก็เอานิ้วจิ้มเอวของเขา หลังจากร่างกายของเขาชะงักเล็กน้อย ก็ไม่มีการตอบสนองแล้ว เพียงแค่เผยความโกรธเคืองเป็นที่สุดที่อดกลั้นในใจของเขาเท่านั้น“เฮ้อ ผู้ชายโมโหชั่งน่ากลัวจริงๆ!”หลานเยาเยารู้ว่าไม่สามารถยั่วยุได้อีกแล้วยั่วยุอีกเกรงว่ารับเคราะห์ก็เป็นตัวเอง ด้วยเหตุนี้เก็บมือ หลบไปนั่งอีกอย่างหงอยๆเพียงแค่ยังนั่งไม่ดี มือใหญ่ข้างหนึ่งจับแขนนางไว้ พามาด้านหน้า นำเอาคนไปอยู่ในอ้อมกอดของเย่แจ๋หยิ่งโดยตรง สองมือจับนางไว้แน่น ไม่ให้นางกระดิกได้สักน้อย“ยังคงบ้าอำนาจแบบนี้” สองมือของหลานเยาเยาโอบช่วงเอวของเขาไว้ ศีรษะถูไถ หาตำแหน่งที่ดี เอาศีรษะพิงบนไหล่ของเขา “แต่ว่า ข้าชอบ!”65
