ดที่แหลมคมออกมาให้เห็นโดยไม่ได้ตั้งใจ และบนมีดที่แหลมคมนั้นยังจะคราบเลือดที่แข็งตัวแล้วเปื้อนอีกด้วยฆ่าคนแล้ว!ฆ่าคนแล้วเป็นแน่!ทำให้พวกเขาหวาดผวาเก็บกวาดสัมภาระทั้งคืน ขับไล่ลูกค้าที่มาที่ร้าน ปิดโรงเตี๊ยมก็วิ่งหนีไปทางในบ้านใครจะรู้……21
พวกเขาเพิ่งจะปิดประตูใหญ่ของโรงเตี๊ยม ก็ถูกคนขวางไว้แล้วเถ้าแก่และเสี่ยวเอ้อหวาดผวายกใหญ่ รีบคุกเข่าร้องขอชีวิต ขณะที่พวกเขาเงยหน้าถึงรู้ว่า ที่ขวางทางไปของพวกเขาไว้เป็นผู้ชายหน้าตาสง่างามผู้หนึ่งอย่างคาดไม่ถึง ดูท่าทางยังอายุไม่ถึงยี่สิบปีแต่คำพูดที่เอ่ยปาก ก็ทำให้พวกเขาตัวสั่นเทา“เมื่อครู่คนเหล่านั้นไปไหนแล้ว?”……สถานที่ที่อยู่ในระยะห่างไกลจากโรงเตี๊ยมในป่าแห่งนั้น มีป่าไม้ที่รกทึบผืนหนึ่ง ไม่มีหมู่บ้านและร้านค้าทั้งด้านหน้าและด้านหลังเป็นป่าไม้ วังเวงอย่างมากที่ลึกลับในป่าลึกมีบ่อนํ้าลึกที่หนึ่ง เวลานี้สีสันยามราตรีกำลังมืด หลานเยาเยากับเย่แจ๋หยิ่งมาถึงอย่างเงียบๆ ใช้แสงยามคํ่าคืนดูรอบๆคร่าวๆ“เถ้าแก่บอกว่าที่คนเหล่านั้นไปก็คือทางนี้ แต่ที่นี่นอกจากบ่อนํ้าลึก เหมือนว่าไม่มีอะไรเลย”คนที่พูดคือหลานเยาเยา หลานเยาเยาก็คือคนก่อนหน้าที่ขวางทางไปเถ้าแก่และเสี่ยวเอ้อไว้ที่รู้จากปากของพวกเขา ลูกค้าที่แปลกประหลาดเหล่านี้ ปรากฏตัวในโรงเตี๊ยมสองสามวันแล้วคืนนี้ยังน้อยที่สุดด้วย สองวันก่อนยังดี ตอนกลางคืนคนเยอะรวมตัวด้วยกัน ไม่นานก็ออกไป เดิมทีพวกเขาไม่กลัว แต
