เพิ่มขึ้นมากอย่างทันทีเพิ่มข้าวของชามต่อกันหลานเยาเยากินอยู่ด้านข้าง ซาหมั่นเฉิงทำอาหารสดใหม่อยู่อีกข้าง น่าจะเป็นอาหารที่พึ่งศึกษาชุดใหม่“ช่วงนี้เมืองหลวงมีคนโดนมนต์ดำปรากฏตัว ขณะที่ข้าสะกดรอยคนโดนมนต์ดำราวกับว่าได้เห็นท่านชายหยิ่งแล้ว เจ้าเคยเป็นผู้ดูแลของเรือแห่งความสิ้นหวัง เจ้ารู้ว่าปกติแล้วท่านชายหยิ่งจะปรากฏตัวที่ไหนหรือไม่?”ได้ยินดังนั้น!มือที่ทำอาหารของซาหมั่นเฉิงชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็ทำต่อ ปากเปิดเล็กน้อย“คนโดนมนต์ดำปรากฏตัวเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้าของเรือ?”“ยังไม่มั่นใจ มีเพียงหาเขาพบถึงจะรู้”“เจ้าคิดว่าเจ้าของเรือจะพบเจ้าที่ไร้ชื่อเสียงเรียงนามหรือ?” ซาหมั่นเฉิงดูถูกเจ้าของเรือเป็นใคร? อยากพบก็สามารถพบได้งั้นหรือ?คนที่ไม่รู้จักประมาณตัวเองจบไม่ดีแน่ อย่างไรเสีย เจ้าของเรือก็ไม่ใช่คนดีอะไร“มีอ๋องเย่อยู่เป็นเพื่อน เขาน่าจะให้พบ” หลานเยาเยากล่าวอย่างราบเรียบ1373
เย่แจ๋หยิ่งกับหานแสเป็นศัตรูต่อกัน ทันทีที่ทั้งคู่พบกันก็จะปะทะกัน เป็นตายไม่ว่าชนิดนั้น แน่นอนว่าส่วนมามล้วนเป็นพละกำลังของเย่แจ๋หยิ่งบดขยี้หานแส แต่หลังจากที่เย่แจ๋หยิ่งเอากำลังภายในครึ่งหนึ่งให้นางแล้ว ทั้งสองปะทะกันก็แทบจะเสมอหากว่าหาหานแสพบ มีเย่แจ๋หยิ่งอยู่ หานแสไม่น่าจะไม่พบแน่นอน!หากว่าหานแสจะปะทะกับเย่แจ๋หยิ่งอีก นางมีวิธีหยุดยั้งได้ยินว่าอ๋องเย่สองคำ ซาหมั่นเฉิงจึงเงยหน้ามองซ่างกวนหนานซู่อย่างตั้งใจพินิจอย่า
