เต็มเปี่ยมด้วยเสน่ห์ของชายวัยกลางคนทำให้ผู้หญิงด้านนอกที่แอบมองเขาด้วยความหลงใหลเวลานี้!ชายวัยกลางคนเลือกส่วนผสมอาหารไม่กี่อย่างได้แล้ว จัดวางแต่ละอย่าง เนื้อและผักจัดเข้าด้วยกันแต่ข้างกายของเขาวางหนังสือเล่มหนึ่ง ยังมีพู่กันและแท่นหมึกหิน หยิบพู่กันขึ้นมาจุ่มหมึกสีดำ แล้วเริ่มเขียนตัวอักษรบนหนังสือเขาจัดทำตำราอาหารแล้วสามเล่ม ทุกครั้งที่สร้างสรรค์อาหารชุดใหม่ๆ เขาล้วนจะจดไว้ในหนังสือ ด้วยความภูมิใจในสิ่งนี้1366
แต่วันนี้เพียงแค่ถือพู่กันแล้วเขียนสองสามคำเท่านั้น เขาก็ชะงัก“คำว่าผักยงของผักยงเขียนอย่างไร?” เขาใช้อีกด้านหนึ่งของพู่กันเกาศีรษะครั้งก่อนสาวน้อยที่เขินอายผู้นั้นเคยสอนเขาแล้วไม่ใช่หรือ? ทำไมลืมอีกแล้วล่ะ!ดูท่าเขายังจำเป็นต้องขายหน้าตาอีกครั้งหนึ่งแล้วตอนกำลังคิด สายตาสายตาหนึ่งตกลงบนร่างของเขาอย่างกะทันหัน ไม่เหมือนกับสายตาที่แอบมองเขาก่อนหน้านั้น คุณลุงวัยกลางคนค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองไปทางสายตาที่ไม่ได้เพิ่มความซ่อนเร้นแม้แต่น้อยทำไมทันทีที่มอง ทั้งยังเป็นคุณชายที่หล่อเหลาสง่างามด้วย เป็นบุรุษที่เหมือนดั่งหยกหากว่าสามารถทำเป็นอาหารได้ก็ดี….
1367
