นของสำนักหงอีเขาไม่ค่อยมีความเกียจคร้านสักน้อย1342
มีเพียงคู่มือวิชาพิษลวงตาเรื่องนี้เรื่องเดียวที่เขาดื้อรั้นเป็นอย่างมาก เมื่อมีเวลาก็จะเริ่มเก็บรวบรวม แอบศึกษาเหล่าผู้อาวุโสก็ไม่ใช่คนโง่ เขาเก็บรวบรวมได้หนึ่งเล่ม พวกเขาก็ยึดหนึ่งเล่มเขาพยายามคิดทุกวิถีทางแอบซ่อน พวกเขาก็พยายามคิดทุกวิถีทางหาออกมาที่กล่าวว่าธรรมะย่อมชนะอธรรม ตอนนี้เล่มสุดท้ายของเขาก็ถูกยึดแล้ว ยู่หลิวซูทำได้เพียงขอความปรานีผู้อาวุโสสามด้วยสีหน้าที่ขื่นขมใครจะรู้……“ไม่ได้ไม่ได้” ผู้อาวุโสสามส่ายศีรษะ ไม่มีความผ่อนผันแม้แต่น้อยเห็นผู้อาวุโสสามยัดเข้าไปในหน้าอก ยู่หลิวซูก้มหน้า ถอนหายใจเงียบๆ พึมพำกับตัวเอง :“ดีที่ข้ายังเป็นเจ้าสำนัก ทำไมไม่มีสิทธิ์ในการพูดแม้แต่น้อยนะ? เจ้าสำนักนี้ชั่งเป็นได้อย่างไร้ประโยชน์แล้วสินะ!”หลังจากผู้อาวุโสสามได้ยินดังนั้น เปล่งเสียงไม่พอใจเสียงหนึ่ง :“คำพูดเช่นนี้อดีตเจ้าสำนักเคยพูดสามร้อยครั้งแล้ว ล้วนเป็นการขัดขืนที่ไร้ประโยชน์ เจ้ายังสามารถขัดขืนได้อีกสามปี ข้าค่อยหารือกับผู้อาวุโสไม่กี่ท่านว่าต้องดูแลเจ้าเคร่งครัดขึ้นหน่อยหรือไม่”เห็นท่าทางเจอผีของยู่หลิวซู ผู้อาวุโสสามหัวเราะอย่างพอใจแล้ว ตบคู่มือวิชาพิษลวงตาเก็บเข้าไปที่หน้าอก ชี้ไปที่《เพลงบู๊》บนโต๊ะหิน เปิดไปตำแหน่งที่ยู่หลิวซูก่อนหน้านี้แทนให้ดูมากขึ้น เริ่มพูดวิเคราะห์และอธิบายอย่างมีพลังยาวยืด :“《เพลงบู๊》นี้อย่าดูว่าอักษรเยอะรู