ปน้อย เยิ่นเย้อ ยังดูเหมือนว่าไม่มีบทยุ่งเหยิงแต่แก่นแท้ของมันก็อยู่ด้านใน เจ้าดูไม่กี่คำนี้…….1343
โดยสรุป《เพลงบู๊》เหล่านี้รอบรู้ลึกลํ้า ต้องศึกษาให้ดีเป็นที่สุด เจ้าสำนัก ข้าเห็นอารมณ์และจิตใจของท่านสงบ เตรียมศึกษา《เพลงบู๊》นี้ ดังนั้นข้าก็จะไม่อยู่เกะกะที่นี่แล้ว ข้าออกไปเดินเล่นก่อน ก่อนฟ้ามืด ข้าจะกลับมาทดลองผลลัพธ์”ผู้อาวุโสสามหมุนตัวออกจากศาลา หลังจากยู่หลิวซูแอบชำเลืองมองแวบหนึ่งเพิ่งต้องการจะยืนขึ้น ก็เห็นผู้อาวุโสสามถอยกลับมาอีกแล้ว เขารีบนั่งตัวตรง หยิบ《เพลงบู๊》ขึ้นมาอ่านอย่างตั้งใจ เสียงของผู้อาวุโสสามดังขึ้นทางด้านหลัง“ไม่อนุญาตให้แอบขี้เกียจ ไม่อนุญาตให้เผลอหลับ ยังมีตำราเคล็ดลับวิทยายุทธที่ลํ้าค่าอื่นๆบนโต๊ะจำเป็นต้องดู เล่มหนึ่งก็เว้นไม่ได้ อย่าเลียนแบบอดีตเจ้าสำนักเด็ดขาด เอาพวกเขาทำเป็นฝืนเผาไฟ ไม่เช่นนั้นผลลัพธ์ร้ายแรงมาก”“ผู้อาวุโสสาม ข้ารู้แล้ว” ยู่หลิวซูตอบอย่างจริงจังผู้อาวุโสสามพยักหน้ายู่หลิวซูนอกจากจะหัวแข็งไปหน่อยต่อวิชาพิษลวงตาแนวทางที่ไม่ดีพรรคนี้ อย่างอื่นเขายังนับว่าเชื่อฟัง หากว่าเหมือนหลานเยาเยา ทำเรื่องใหญ่ไปทั่ว พวกเขาตาเฒ่าเหล่านี้เกรงว่าจะต้องมีชีวิตน้องลงไปสองสามปีแล้วรอจนผู้อาวุโสสามก้าวออกไป หลังจากที่ยู่หลิวซูยืนยันครั้งแล้วครั้งเล่า เขาตัดสินใจยืนขึ้น หยิบ《แก่นสารของวิชาพิษลวงตา》จากม้านั่งหินที่นั่งจนร้อนๆอุ่นๆออกมาตอนนี้เหล่าผู้อาวุโสชั่งหล
