กออกมาแล้ว เขายังอยากพูดอะไร เปิดปากแล้วเปิดปากอีก แต่กลับไม่พูดอะไรออกมาแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ที่ขมับของเขาถูกเข็มเงินไม่กี่เล่มแทงเข้าแล้วเขาล้มลงพื้นเสียงดังดั่งลูกตุ้ม แม้ตาก็ไม่ปิด“องครักษ์จื่อเฟิง” เย็นหงร้องเรียกไม่ผิด องครักษ์จื่อเฟิงที่เย็นหงเรียก ก็คือจื่อเฟิงองครักษ์ลับของเย่แจ๋หยิ่งหน้าอกของเขาเป็นคลื่นไม่นิ่ง น่าจะเพราะรีบมาเขาเอาเย็นหงไว้ด้านหลัง แล้วฆ่าคนอีกไม่กี่คนทิ้ง ไม่ให้ผู้ใดเข้าใกล้สักนิด“เจ้าปลอดภัยมาก”คำพูดธรรมดาไม่กี่คำ จื่อเฟิงมองไปทางศพของตู๋เหยี่ยนหลง แววตาตกอยู่บนเข็มเงินที่ขมับทันทีงงงันในพริบตา!เข็มเงินนี้ เป็นของคุณหนู……คุณหนูกลับมาแล้ว?รีบเงยหน้าค้นหารอบๆทันที กลับหาร่างที่คุ้นเคยของคุณหนูไม่พบ แต่เขากลับเห็นเจ้านายที่เดิมทีควรอยู่ในจวน สีหน้าเจ้านายเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ทั้งร่าง1316
แผ่ซ่านความเย็นยะเยือก พลังอำนาจเต็มเปี่ยม ทันทีที่มือใหญ่โบกโจรสิบกว่าคนที่พุ่งล้อมเข้ามาก็ถูกสั่นสะเทือนออกไปและข้างกายของเจ้านายคือผู้ที่มีความหล่อเหลา ผู้ชายที่สง่างามสุภาพเห็นเจ้านายใช้กำลังภายใน จึงได้จ้องมองเจ้านายอย่างดุร้าย เจ้านายที่เฉลียวฉลาดองอาจห้าวหาญเก็บมือกลับทันที ปกป้องคนที่อยู่ข้างกายอย่างดี แต่ไม่ได้ใช้กำลังภายในอีกคือซ่างกวนหนานซู่!ผู้ชายที่ปรากฏตัวข้างกายของเจ้านายอย่างกะทันหัน เจ้านายปฏิบัติต่อเขาไม่เหมือนกันมากเป็นเขาช่วยเย็นหงหรือ?ตู๋เหยี่ยน
