หลงผู้นำสำคัญของโจรที่โจมตีภูเขาตายแล้ว โจรเล็กๆที่เหลือก็ถูกเหล่าองครักษ์ลับปาดคอ กลุ่มคนที่เหลือไม่มีผู้นำ สามารถทำได้เพียงวิ่งหนีไปทุกทางพวกเขาอยู่ในหมู่บ้านอื่นล้วนเคยเป็นคนคร่าผู้ชีวิตไร้เดียงสา คนของหมู่บ้านเหมยฮัวไม่สามารถปล่อยพวกเขาไปได้แน่นอน ทิ้งภัยพิบัติที่จะเกิดในอนาคตทิ้งไว้หลังจากนั้นสองชั่วโมงโจรที่วิ่งหลบหนีมากมายถูกกวาดล้างเสียงฟาดฟันของอาวุธหยุดลง เขม่าของดินปืนก็ถูกนํ้าเย็นดับมอดหมู่บ้านเหมยฮัวใช้คนน้อยสู้กับคนมาก มีบาดเจ็บมีตายเป็นธรรมดา ดีที่ตายไม่มาก แต่บาดเจ็บกลับมีมากมาย แต่ก็ไม่ถึงกับร้ายแรงมาก ในหมู่บ้านยังมีหมอของตัวเองอีก ล้วนจัดการทีละคนได้อย่างทันเวลาลูกพี่เอก ลูกพี่รองทั้งหมดล้วนมีเลือด แต่บาดแผลไม่ลึก1317
พวกเขาปลอบขวัญพี่น้องที่บาดเจ็บ ยังจัดการงานศพให้พี่น้องที่ตายไปแล้ว ถึงได้ไปดูลูกพี่เอกอย่างรีบร้อน แต่ชายผู้หนึ่งที่ดูเหมือนว่าไม่น่ายั่วยุเป็นอย่างมากอยู่ข้างกายเขา พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้กลับมีผู้ชายสองคนที่พวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน ผู้หนึ่งพลังน่าเกรงขามแผ่กระจาย งดงามดั่งเทพเซียน ราวกับภูเขาเย็นยะเยือกที่ไม่สามารถตะกายขึ้นไปได้และอีกผู้ที่หล่อเหลาสง่างาม ผิวขาวสะอาด ตาหูจมูกปากน่ามองจากนั้นทำให้ทุกคนคิดได้ก็คือ ผู้ชายที่ช่วยเย็นหงไว้ก่อนหน้านี้โค้งร่างคำนับ กุมมือทำความเคารพไปทางบุรุษที่หน้าตาสง่างามดั่งเทพเซียน : “เจ้านาย”เจ้านาย? !คิดไม่ถึงว่าเ
