ป็นเจ้านายของคนผู้นั้น เมื่อดูท่าทางก็ยิ่งไม่น่ายั่วยุเพิ่มไปอีกด้วยเหตุนี้ พวกเขาสองคนถอยไปอยู่ด้านข้างอย่างเชื่อฟัง ให้หมอในหมู่บ้านพันแผลให้พวกเขา ดวงตาก็ไม่ได้เคลื่อนสายตากลับมาเกรงว่าเมื่อลูกพี่สามของพวกเขาไม่ทันระวังตัวก็จะถูกฉุดหนีไปเย็นหงโขกศีรษะแสดงความขอบคุณอ๋องเย๋ที่ช่วยเหลือ ยังเตรียมงานเลี้ยงรับรองให้พวกเขากินอาหารสักมื้อในหมู่บ้าน แม้เย็นหงจะรู้ว่าอ๋องเย่ช่วยนาง เพราะเห็นแก่หน้าของคุณหนู ทั้งที่รู้ว่างานเลี้ยงรับรองอ๋องเย่คือสิ่งไม่จำเป็น แต่นางก็ยังบังอาจเรียนเชิญใครจะรู้…….เย่แจ๋หยิ่งมองหลานเยาเยาข้างกายแวบหนึ่ง จึงตอบรับแล้วหมู่บ้านเหมยฮัวคึกคักขึ้นทันที1318
พวกเขาได้รับการบอกกล่าวว่า ที่ช่วยเหลือพวกเขาก็คืออ๋องเย่เทพสงครามเวลานี้จะกินอาหารในหมู่บ้าน ลูกพี่เอกทั้งร่างสั่นเทา เอาเหล้าหายากที่เก็บสะสมมาหลายปีตัดใจกินไม่ได้ออกมา อาหารชั้นดีที่จัดเตรียมไว้ตอนตรุษจีน ก็เอาลงหม้อทีละอย่างๆเหล้าขึ้นโต๊ะ อ๋องเย่ขึ้นที่นั่ง แววตาเย็นชา ไม่โกรธแต่มีอำนาจในตัว กลับนั่งติดๆกับหลานเยาเยาดื่มเหล้าไปสามรอบผู้คนส่วนใหญ่เมาแล้ว เย่แจ๋หยิ่งลุกขึ้นยืนตรง มองดูตำแหน่งข้างกายที่ว่างเปล่าดื่มเหล้าแก้วหนึ่งเงียบๆ จึงได้ออกคำสั่งจื่อเฟิงที่อยู่ด้านหลัง :“ไปเตรียมหน่อย อีกเดี๋ยวจะลงจากภูเขา”“ขอรับ!”เย็นหงที่ดื่มเหล้าได้ไม่มากนัก ดื่มอย่างกล้าหาญไปสองแก้ว ตอนนี้นั่งอ้วกอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ อ้
