น์ว่าคำพูดของตัวเองมีความน่าเชื่อถือ นางยังจะตบหน้าอกรับรองสายตาของเย่แจ๋หยิ่งตกลงไปบนมือที่ตบหน้าอกของนาง นึกถึงอะไรอย่างฉับพลัน กระแอมเบาๆเสียงหนึ่ง หันหน้าออก“เจ้าล้วนหนีไปแล้ว หากว่าไล่ตามไม่ทัน คงจะหายไปหมดทั้งคนและทรัพย์สิน?ข้าสิ้นเนื้อประดาตัว ตอนนี้พึ่งพาเจ้าเลี้ยงดู ยังจะมีกระจิตกระใจไปเลี้ยงผู้หญิงอื่นที่ไหน ยิ่งไปกว่านั้น ข้ามีคนในใจ อีกทั้งมีเพียงคนเดียว ใส่ผู้หญิงคนใดลงไปไม่ได้อีกแล้ว”ความรักความจริงใจที่แท้จริง แต่ละประโยคเป็นความจริงหลานเยาเยาเคอะเขินอีกแล้ว “ข้าเป็นคนเช่นนั้นหรือ? ข้าจะต้องกลับมารักษาอาการป่วยให้ท่าน น่าแปลก?”นางเอื้อมมือไปโบกด้านหน้าดวงตาทั้งคู่เย่แจ๋หยิ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อย“ยาดีขนาดนั้น ตามหลักการเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีผลนี่นา? ท่านมองไม่เห็นแสงสว่างสักน้อยเลยหรือ?”เวลานี้ หน้าของเย่แจ๋หยิ่ง หันไปทางด้านนอกของศาลาแล้ว เข้าลองมองดูสองสามครั้ง ส่ายศีรษะอย่างเซื่องซึมเป็นอย่างมาก“มองไม่เห็น”ส้งเย่นกุยที่ยืนอยู่ด้านนอกศาลา เอาศีรษะโขกศาลาเบาๆ ตะโกนอย่างไร้เสียง :คนโกหก!1278
รู้สึกว่าท่าทางของทั้งสองคนชั่งเป็นความสัมพันธ์ที่คลุมเครือเกินไป หลานเยาเยาใบหูแดงทันที รีบยืนขึ้นทันที สังเกตรอบๆที่นี่ไม่ได้อยู่ใกล้กับสำนักหงอี กระทั่งอยู่ห่างจากทิศทางไปสำนักหงอีมากเกิดเรื่องอะไรขึ้น?ฉับพลันนั้น ด้านหลังมีเสียงหึด้วยความกลัดกลุ้มแว่วมาหัวใจของนางกังวลขึ้นทันที ด้
