านหลังคือเย่แจ๋หยิ่ง เขาเป็นคนที่สามารถอดทนได้เป็นอย่างมาก ไม่ถึงที่สุด จะไม่ทำให้คนอื่นรู้ความเจ็บปวดของเขาเด็ดขาดตอนนี้เปล่งเสียงแสดงความกลัดกลุ้ม จะต้องถึงขั้นที่ไม่มีทางอดทนได้แล้วเป็นแน่หันกลับอย่างรีบร้อน ก็เห็นเย่แจ๋หยิ่งกุมที่หัวใจ คิ้วคมขมวดแน่น“ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?” นางรีบเข้าไปพยุงเขาไว้“เจ็บหัวใจ” ฝ่ามือใหญ่ของเย่แจ๋หยิ่งข้างหนึ่งดึงคอเสื้อออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นหน้าอกแข็งแรงสง่างามแผ่นใหญ่ “เจ้าคลำๆดู”“อืม ได้”หลานเยาเยาวิตกกังวลเป็นอย่างมาก ยกมือขึ้นก็คลำไปที่หัวใจนางอาจจะร้อนใจเกินไป หรือว่าออกแรงเยอะเกิน คิดไม่ถึงว่าเย่แจ๋หยิ่งจะล้มอยู่บนเก้าอี้ในศาลาทันที ตัวเองถูกพาล้มตามไปลงไปบนตัวของเขา ร่างกายติดกันสนิทริมฝีปากที่อ่อนนุ่มสัมผัสกับริมฝีปากบางๆที่เย็นเล็กน้อย มือเรียวยาวที่มีแผนการล่วงหน้าปกป้องนางไว้ด้านนอกศาลา ส้งเย่นกุยมองดูการกระทำแต่ละอย่างของเย่แจ๋หยิ่งไว้ในตา มือทั้งคู่ของเขาโอบเสาของศาลาไว้คนเลวเอ้ย1279