ที่มาหาความสุขกับหญิงชายขายบริการในหอแดงหลานเยาเยาชุดคลุมสีอ่อนก็แฉลบตัวไปเย่แจ๋หยิ่งที่อำนาจน่าเกรงขามยังเร็วกว่านางก้าวหนึ่ง แค่เหาะ ก็ไปชั้นสองแล้วขณะที่หลานเยาเยาตามมาถึงชั้นสอง ประตูห้องห้องหนึ่งเปิดไว้ เย่แจ๋หยิ่งยืนอยู่ด้านใน ด้านในมีหญิงขายบริการผู้หนึ่งที่ไม่ได้สวมเสื้อผ้า ล้มอยู่ข้างเตียง บนคอมีรูเลือดรูหนึ่ง เลือดกำลังไหลออกมานางยังมีชีวิตอยู่ พยายามคลานมาที่ประตูห้องทางนี้อย่างสุดกำลังนอกจากนั้น ด้านในก็ไม่มีใครสักคน หลานเยาเยาขึ้นไปด้านหน้าทันที ปิดรูเลือดบนคอของหญิงขายบริการ แอบหยิบยาทาห้ามเลือดและผ้าพันแผลออกมาจากระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ใส่ยาพันแผลให้นาง จากนั้นมองร่างกายของหญิงขายบริการแวบหนึ่ง แล้วดึงเอาผ้าห่มลงมาคลุมนางไว้ทันทีขณะที่หันหน้าไปทางเย่แจ๋หยิ่ง พบว่าเขาขมวดคิ้วแน่น“ทำไมหรือ?” นางถาม“เขาหนีไปแล้ว”1251
“อืม เขาดูดเลือดแล้ว พวกเราต้องรีบหาเขาให้พบ” ในร่างกายของคนตระกูลใหญ่โตไม่มีสารพิษแล้ว แต่ความปรารถนาต่อเลือดเนื้อยังคงมีอยู่อีกนาน แม้ว่าเขาจะไม่เปลี่ยนเป็นคนโดนมนต์ดำ ก็จะเปลี่ยนเป็นสัตว์ประหลาดที่ดูดเลือดกินเนื้อผู้หนึ่งพอให้โชคดีอย่างเดียวก็คือ คนที่เขากัดบาดเจ็บ จะไม่เปลี่ยนเป็นคนโดนมนต์ดำ“ได้!”เย่แจ๋หยิ่งพยักหน้าเรียบๆหลานเยาเยามาถึงข้างหน้าต่างที่เปิดออก ด้านบนเปื้อนเลือดหนึ่งหยดไม่พูดพรํ่า หลานเยาเยาหันกลับไปมองทางเย่แจ๋หยิ่งแวบหนึ่ง เปิดปากกล่า
