่ยวเล่นที่หอแดง?”การสอบปากคำที่มาจากจิตวิญญาณ สีหน้าเย่แจ๋หยิ่งแข็งทื่อ มองดูนางนิ่งๆเช่นนี้ ในสมองกำลังพยายามประกอบคำอธิบายอย่างที่สุดแต่ในตาของหลานเยาเยา เขาก็คือทำผิดแล้วละอายใจ นางโกรธจนไฟลุกโชนถลกแขนเสื้อเท้าสะเอวแล้วเดินไปทางเย่แจ๋หยิ่ง“ได้สิ! ท่านยังจะเดินเล่นที่หอแดงจริงๆด้วย?”“เจ้าต้องการจะทำอะไรกับข้า?” เย่แจ๋หยิ่งถอยหลังไปเล็กน้อยก้าวหนึ่ง“ท่านว่าไงล่ะ?” หลานเยาเยาสาวเท้าก้าวใหญ่ดวงตาสองข้างลุกเป็นไฟ“ภายในที่สาธารณะ เจ้าไม่ต้องการท่าทางของสุภาพบุรุษแล้วหรือ?” เย่แจ๋หยิ่งถอยหลังอีกก้าวแล้วถาม มุมปากกลับผุดรอยยิ้มออกมา“ท่าทางอะไร ก็ล้วนช่างมันเถอะ!”เขากำลังยิ้ม? !เดินเล่นหอแดง คิดไม่ถึงว่าเขายังจะกล้ายิ้มอีก?เมื่อมาถึงด้านหน้าเย่แจ๋หยิ่ง นางยกหมัดขึ้นแล้วเตรียมทุบลงไป เย่แจ๋หยิ่งเลิกคิ้วยกมุมปาก มองดูนางด้วยแววตาเปล่งปลั่ง“ข้าเดินเล่นหอแดง ทำไมเจ้าต้องโกรธเช่นนี้? ซ่างกวนหนานซู่!”1242
ซ่างกวนหนานซู่!ซ่างกวนหนานซู่!!ซ่างกวนหนานซู่!!!ชื่อนี้ดังสะท้อนไปมาในสมองของหลานเยาเยาในพริบตา ยิ่งสะท้อนยิ่งทำให้นางเบิกตาโพลงถูกแล้ว!ตอนนี้นางคือซ่างกวนหนานซู่ อิสระสง่างาม บุคลิกภาพสุภาพ ซ่างกวนหนานซู่ที่สง่างามและสุภาพ ไม่ใช่หลานเยาเยาที่เขาแต่งงานด้วยอย่างเปิดเผยนางจะยอมรับไม่ได้หึงหวงไม่ได้ยิ่งไม่สามารถทุบตีคนอย่างไร้เหตุผลได้……แต่ว่า หมัดของนางกำแน่นจนมีเสียงดัง รู้สึกว่าไม่ต่อยเย่แจ๋
