ุนตัวมองไปทางด้านนอกห้องโดยสาร มือไขว้หลัง ลักษณะท่าทางที่เห็นโลกมาหมดแล้ว ริมฝีปากแดงๆเปิดขึ้นเล็กน้อย1217
“ท่านอย่าลืมเชียว พวกเราเคยร่วมกันสังหารคนโดนมนต์ดำในสวนดอกไม้นานาพันธุ์? เวลานั้นข้าเคยให้ท่านช่วยข้าหาเบาะแสของยาขวดเล็กที่ตกหล่น……” พูดยังไม่ทันจบ ก็เห็นสีหน้าขอเย่หลีเฉินเปลี่ยนแปลง แต่นางกวาดมองเย่แจ๋หยิ่งแวบหนึ่งจึงได้ยิ้มเจื่อนๆเล็กน้อย “ช่างเถอะ เรื่องนานขนาดนี้แล้ว ใครยังจะจำได้อีก?”พูดจบ!ถังมู่หวั่นสะบัดแขนเสื้อจากไป“เดี๋ยวก่อน เจ้าอย่าไป” เย่หลีเฉินที่แววตาเปลี่ยนแปลงคาดเดาไม่ได้รีบไล่ตามไป“เจ้าเป็นใครกันแน่? เจ้าพูดให้ชัดเจน”หลังจากทั้งสองจากไป ก็เหลือเพียงหลานเยาเยาและเย่แจ๋หยิ่งอยู่ด้านในสายตาของหลานเยาเยาจดจ้องอยู่ที่ประตู ไตร่ตรองย้อนถึงสวนดอกไม้นานพันธุ์ในอดีตนางจำได้ ตอนนั้นนางกับหานแสร่วมกันสังหารคนโดนมนต์ดำ ต่อจากนั้น เย่หลีเฉินก็เข้าร่วมด้วย นางได้ทำยาขวดเล็กที่ทำลายคนโดนมนต์ดำตกหล่นจริง สุดท้ายเป็นนางให้เย่หลีเฉินช่วยหาตอนนั้นเดิมทีถังมู่หวั่นไม่อยู่ที่นั่นนางจะรู้ได้อย่างไร?นอกจากหานแส เย่หลีเฉิน ก็มีเพียงนางที่รู้เท่านั้นถังมู่หวั่นเป็นใครกันแน่? แล้วคิดจะทำอะไร?“ทำไม หนานซู่อยากอยู่ชื่นชมซากของคนโดนมนต์ดำต่อที่นี่หรือ?”นางดึงสติกลับมา มองทางเย่แจ๋หยิ่ง ปริปากพึมพำ :1218
“ทำไมท่านไม่ตามออกไป?”“ทำไมข้าต้องตามออกไปด้วย?” สีหน้าของเย่แจ๋หยิ่งตะลึงเล็กน้อย
