ราวกับไม่เข้าใจอย่างมาก“ตอนนี้สายตาที่คุณหนูถังมองท่าน และพฤติกรรมตอนนี้ของนาง เหมือนคนผู้หนึ่งเป็นที่สุด คิดว่าคนผู้นั้นต้องมีความเกี่ยวข้องกับท่านสินะ!”ทั้งๆที่เหมือนกันเช่นนั้น หากว่าเย่แจ๋หยิ่งสามารถมองเห็น ก็คงไม่นิ่งเฉยขนาดนี้เหมือนตอนนี้แล้ว“เช่นนั้นแล้วอย่างไร? ตอนนี้ข้าเป็นคนของเจ้า”หลานเยาเยาเงียบแล้วไม่รู้ว่าควรพูดอะไรไม่ได้ยินคำพูดของนาง เย่แจ๋หยิ่งเดินมาถึงข้างกายนาง เอ่ยปากเรียบๆ“เหมือนกับใช่เป็นคำสองคำที่ไม่เหมือนกันโดยสิ้นเชิง แล้วทำไมข้าต้องทำเพื่อผู้หนึ่งที่เหมือนและทอดทิ้งคนที่ใกล้เพียงด้านหน้า”เมื่อคำพูดนี้ออกไปหลานเยาเยาเงยหน้ามองเย่แจ๋หยิ่งทันที.
1219
