ู่ด้วย! หากจะจำได้ก็จำเสด็จอาได้ก่อน เห็นได้ชัดว่าเจ้าไม่อยากให้ข้าตามพวกเจ้า แต่วันนี้ข้าจะตามอย่างแน่นอนแล้ว”หน้าตาคืออะไรก่อนหน้านี้เขาไม่มี ตอนนี้ก็ไม่มีทันใดนั้น หลานเยาเยาก็จนปัญญา เพิ่งไม่เจอกันหนึ่งปี เย่หลีเฉินหน้าหนามากถึงขนาดนั้นแล้ว“เอาเถอะ!”อย่างไรซะอีกไม่กี่วันนางก็เป็นคนมีชื่อเสียงแล้ว ก็ไม่ได้สนใจว่าจะเร็วไปหนึ่งวันหรือช้าไปหนึ่งวันกลางทะเลสาบหนานหู เรือลำใหญ่ที่เคลื่อนที่อย่างช้าๆค่อยๆหยุดลง เงาคนบนเรือเดินไปมา ราวกับว่ายังจะมีการร้องให้ช่วยชีวิต ต่อจากนั้นก็ยิ่งวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ มีบางคนในนั้นถึงขั้นกระโดดนํ้ารอจนหลานเยาเยาพวกเขาเข้าใกล้ข้างๆเรือใหญ่ เสียงหวาดผวาที่เลือนรางสามารถฟังได้ชัดเจน“……คนโดนมนต์ดำ เป็นคนโดนมนต์ดำ ทุกคนรีบวิ่ง”“คุณหนูใหญ่ถังล่ะ? พวกเจ้าใครเห็นนางบ้าง? นางอยู่ด้านในหรือว่าออกมาแล้ว?”1207
“ไม่รู้สิ? ภายใต้เหตุการณ์แบบนี้ ใครยังสนใจใครอีกล่ะ? หนีเอาชีวิตรอดเถอะ!”“…….”เสียงมากมาย สับสนวุ่นวาย แต่คนโดนมนต์ดำสองสามคำนี้ฟังได้อย่างชัดเจนได้ยินว่ามีคนโดนมนต์ดำ เย่แจ๋หยิ่งเหาะจากเรือลำเล็กขึ้นเรือลำใหญ่ก่อน เย่หลีเฉินก็ไม่ได้ล้าหลัง เหาะขึ้นไปข้างบนในพริบตามีเพียงหลานเยาเยา มองดูความห่างของเรือเล็กและเรือใหญ่ แล้วมองคนพายเรืออีก ยังไม่ได้พูดอะไร ก็เห็นคนพายเรือมองนางอยู่ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่คำพูดกลับทำให้คนตกใจ“คุณชายไม่เหาะขึ้นเรือลำให
