วดมาก และเหมือนกับพยายามขัดขืนอย่างที่สุดหลานเยาเยาเดินเข้าไป ใกล้ๆข้างประตู สำรวจเข้าไปด้านในด้านในมีคนสี่คน อ่อ ไม่ถูก ควรนับเป็นห้าคน ดำหนึ่งเหลืองหนึ่ง คนใช้หนึ่งเจ้านายหนึ่ง ยังมีผู้หญิงที่โหยหวนเหมือนสัตว์ป่าอีกหนึ่งสีดำคือเย่แจ๋หยิ่งที่ขอบเสื้อผ้าฝังด้วยด้ายสีทอง เขายืนอยู่ที่นั่นเงียบๆ ทั้งๆที่ตาสองข้างโดนปิดมองไม่เห็น แต่กลับเหมือนว่ามองดูอย่างตั้งใจที่สุด มองดูเหมือนไม่มีอารมณ์อะไร กลับทำให้คนรู้สึกเย็นยะเยือกลึกสุดๆด้านข้างคือร่างที่คลุมชุดสีเหลือง ทำให้สว่างตาเล็กน้อยของเย่หลีเฉิน สายตาเขาค่อนข้างตื่นเต้น สองมือกำหมัดแน่น แฝงด้วยความสั่นเทาเล็กน้อย เหมือนว่ากำลังพยายามกดความตื่นเต้นในใจไว้1209
นอกเหนือจากนั้นทั้งสาม อยู่ใกล้กันคนใช้สวมชุดสีเทา แต่งตัวเป็นคนใช้ แต่รูปร่างที่กำยำของเขา ดูจากท่าทางที่เตรียมเข้าไปทันที เขาเป็นห่วงที่นั่งยองๆที่พื้น คนที่อยู่ใกล้กับผู้หญิงที่ร้องโหยหวนเป็นสัตว์ป่าที่สุดนางเป็นผู้หญิง ชุดแดงทั้งตัว สีแดงของหยดเลือด สดจนออกเป็นสีดำ การแต่งหน้าเข้มโฉบเฉี่ยว มือหนึ่งถือขาไก่ที่กัดไปครึ่งหนึ่ง อีกมือถือเข็มเงิน กำลังฝังเข็มที่บนร่างของผู้หญิงที่โหยหวน ฝีมือชำนาญว่องไว สีหน้าเคร่งขรึม มุมปากกลับยกเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บางๆผู้หญิงคนนั้น นางก็ไม่ได้แปลกหน้าแต่เป็นถังมู่หวั่นที่ได้รับเรียกขานว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวงนางในเวลานี้ เปลี่ยนเป็น
