มอมารักษาอาการป่วยของเขาโดยตลอด“คุณชายซ่างกวน ข้าก็รู้เท่านี้ขอรับ ท่านต้องช่วยข้า ข้าไม่อยากตายขอรับ”“วางใจเถอะ!”นี่ก็แปลกแล้วคนโดนมนต์ดำที่นางเห็นวันนั้น เห็นได้ชัดว่ายังไม่เสียสติสัมปชัญญะทั้งหมด และไม่ได้ถูกโซ่เหล็กมัดไว้ เพราะหลังจากที่ได้กลิ่นคาวเลือด จึงบ้าคลั่งอย่างสิ้นเชิงดูแล้ว เบื้องหลังนี้จะมีมือที่ไร้รูปร่างคู่หนึ่งคอยบงการทุกอย่างนี้หลังจากทำให้คนตระกูลใหญ่วางใจพักผ่อนแล้ว หลานเยาเยาหมุนตัวก็ต้องการจะออกไป แต่นาทีที่หมุนตัวนั้น ร่างกายชะงักแล้วชุดคลุมสีดำที่ทรงอำนาจประทับเข้าในม่านตา เย่แจ๋หยิ่งที่ปิดตาด้วยผ้าแดง ยืนอยู่ตรงนั้น แผ่นหลังหันไปทางประตูใหญ่ห้องรับแขก และไม่รู้ว่าเขายืนอยู่ที่นั่นนานเท่าไหร่แล้วนี่เดิมทีไม่มีอะไรอย่างไรซะเขามองไม่เห็น อีกทั้งหันหลังให้ห้องรับแขกที่ทำให้นางทำอะไรไม่ถูกคือ ข้างกายของเย่แจ๋หยิ่งยังมีจื่อซีติดตามด้วย จื่อซีมองดูนาง ดูแต่สีหน้าก็มองอะไรไม่ออก แต่สายตาค่อนข้างผิดปกติจื่อซีเห็นหรือไม่เห็นนางหยิบของออกมาจากในระบบกันแน่นะ?นางยืดคอยาว กระแอมเบาๆ“อ๋องเย่ ท่านมาได้อย่างไร?”1173
ได้ยินเสียงของนาง เย่แจ๋หยิ่งที่รูปร่างสูงใหญ่ผอมเพรียวค่อยๆหันหลังมา‘มองดู’นาง เสียงทุ้มตํ่ามีแรงดึงดูดดังมาช้าๆ“ข้ายืนอยู่นานแล้ว เจ้าเพิ่งรู้?”ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยาตะลึงงันอีกครั้งภาพเหตุการณ์แบบเดียวกันปรากฏต่อหน้านางอีกครั้งในความทรงจำ หลังจากที่นางกับฮ
