76
เย่แจ๋หยิ่งหยุดฝีเท้าลงฉับพลัน ดึงร่างนางเข้ามาใกล้ขึ้นหน่อย พูดจริงจัง :“ตอนนี้เจ้าจำเป็นต้องดูแลข้าให้ดี”จากนั้น ไม่ให้คนได้อธิบาย ก็ลากหลานเยาเยาเหาะจากไปโดยตรง ทิ้งจื่อซีที่สีหน้าหมดอาลัยตายอยากไว้เจ้านายทิ้งเขาไว้อีกครั้งแล้วตอนนี้ตำแหน่งของเขายังเทียบไม่ได้กับคุณชายซ่างกวนที่เพิ่งมาได้ไม่ถึงหนึ่งวันหากว่าคุณหนูอยู่จะดีขนาดไหนนะ! สามารถติดตามคุณหนูกินอิ่มหนำสำราญได้ทุกวันนอกจากช่วงที่ยั่วให้นางไม่พอใจ จะให้เขาออกไปห่างๆ นอกเหนือจากนั้นล้วนสบายอิสระเป็นอย่างมากคุณชายซ่างกวนก็ใช้ประโยคแบบนี้มาพูดกับเขา ยังไงเขาก็เกลียดไม่ลงน่าแปลก น่าแปลก หรือว่าเขามีแนวโน้มจะได้รับการข่มเหง?……หลานเยาเยาทางนี้หลังจากที่ถูกเย่แจ๋หยิ่งพาออกมาโดยตรง เขาก็ไม่ได้พานางกลับจวนอ๋องเย่ แต่ไปตลาดที่คึกคัก เคลื่อนที่ไปมาในกลุ่มคนผู้คนสัญจรบนถนนเห็นเขา ข้างกายยังพาผู้ชายที่สง่างามมาด้วย ทั้งหมดล้วนตะลึงจนหน้าถอดสี รีบหลีกทางไปด้านข้างเห็นได้ชัดว่าหลานเยาเยาสังเกตได้ถึงในบรรยากาศ การเคลื่อนไหวที่พรั่งพรู ไม่รู้ว่าทำให้คนที่อยู่ในที่ลับตกตะลึงไปมากเท่าไหร่1177
“อ๋องเย่ แบบนี้ประเจิดประเจ้อเกินไปหน่อยหรือไม่ขอรับ?”ประเจิดประเจ้อขนาดนี้ พานางเดินถนน เกรงว่าสายตาของอิทธิพลหลายด้านจะต้องวิ่งเต้นทำงานหนักไปๆมาๆแล้ว“ก็ต้องการให้ทุกคนรู้ เจ้าคือของข้า……หมอข้างกาย เพื่อหลีกเลี่ยงความสนใจที่มีต่อเจ้าของพวกเขา แย่งช
