ไปในต้นไม้เก่าแก่ด้านหลังของนางโดยตรงนางมองที่มาของลูกธนูหักที่แหลมคมนี้ ในใจค่อนข้างกลืนไม่เข้าคายไม่ออกธนูหักที่แหลมคมและยังซ่อนความแหลมคมอีก แต่นางกลับไม่ได้รู้สึกถึงอันตรายอีกทั้งธนูหักอันนี้นางเคยเห็นที่ส้งเย่นกุยตรงนั้นมาก่อนเจ้าระบบนี่คิดประทุษร้ายต่อเจ้านายรับช่วงต่อมรดกของนาง?เห็นเงาร่างแฉลบผ่านที่ไกลๆ หลานเยาเยาเหลือบมองธนูหักแวบหนึ่ง คว้าหยิบกระดาษข้อความที่ติดมาด้วยเมื่อเปิดดู สายตาจดจ่อหลานเยาเยารู้ คนตระกูลใหญ่โตที่บอกบนกระดาษ ก็คือคนโดนมนต์ดำในโรงหมอของนางผู้นั้นอีกทั้งต้องพูดอะไรอีกเป็นแน่แต่ทำไมส้งเย่นกุยไม่มาบอกนางด้วยตัวเองล่ะ? ยังจะเล่นส่งกระดาษข้อความอีกนี่คือการเล่นเหมือนเด็กๆหรือกลัวว่านางจะกลืนกินเขาทั้งเป็นงั้นหรือ?ความจริง นางก็มีความคิดนี้หลานเยาเยาเอากระดาษไว้ในมือขยำเป็นก้อน จากนั้นดีดปลายนิ้ว กระดาษข้อความลอยไปไกลดั่งเส้นโค้ง สุดท้ายหายสาบสูญไปจากสายตา1166
นางมองดูห้องบรรทมของเย่แจ๋หยิ่งแวบหนึ่ง ขยี้ตา แล้วก็หมุนตัวจากไปผ่านไปเพียงชั่วขณะ!พื้นที่ว่างที่หนึ่งที่ทุกทีเต็มไปด้วยหญ้าอ่อนสีเขียว ปรากฏรองเท้าบูตที่ประณีตงดงามคู่หนึ่ง ชายที่แต่งตัวทะมัดทะแมงโน้มตัวเก็บกระดาษข้อความที่ถูกขยำเป็นก้อนเห้ย!ใครกัน? ในจวนอ๋องเย่ก็กล้าทิ้งขยะมั่วซั่ว ไม่พอใจที่หนังหนาไป?จื่อซีหยิบกระดาษข้อความ มองอย่างสงสัย กำลังเตรียมจะเปิด ที่เห็นก็เห็นเจ้านายของตัวเองมาจากที่ไกลๆ
