่แจ๋หยิ่งที่กำนางแน่นค่อยๆคลาย หลานเยาเยารีบอธิบายทันที “ข้าเพียงแค่อยากให้ห้องมีอากาศถ่ายเท สามารถช่วยในการรักษาร่างกายได้”แต่ทว่า!จุดสนใจของเย่แจ๋หยิ่งกลับไม่ใช่สิ่งนี้“คุณชาย?”ขณะที่อ่านออกเสียงสองคำนี้ ท่าทางของเขาสลดลง“ถูกต้อง! ข้าชื่อซ่างกวนหนานซู่ อ๋องเย่ ท่านลืมแล้วหรือ?” แววตาของหลานเยาเยาแฝงไปด้วยความสงสัยเล็กน้อยหรือว่าเขาจะเกิดความสงสัยแล้วงั้นหรือ?เป็นไปไม่ได้นี่!ไม่ว่าเสียงหรือว่าการแต่งตัว แม้แต่จุดที่โค้งเว้าเป็นพิเศษที่ชัดเจนบนร่างของผู้หญิง นางก็ล้วนปิดซ่อนได้อย่างดีมาก“ช่างเถอะ!”1152
เย่แจ๋หยิ่งปล่อยมือนาง เดินไปทางเตียงอีกครั้งต่อจากนั้น หลานเยาเยาเปิดหน้าต่าง หรือทำอะไรในห้อง เย่แจ๋หยิ่งก็ล้วนไม่พูดอะไรอีก กลับเป็นนาทีนั้นที่นางเดินออกจากประตูห้อง เย่แจ๋หยิ่งนั่งตัวตรงอีกครั้งทันทีหากไม่ใช่เพราะประโยคนั้นของหลานเยาเยา “ข้าไปดูที่ห้องยา” คาดว่าเย่แจ๋หยิ่งคงเคลื่อนตัวจับคนไว้ทันทีอีกครั้งแล้วแต่ว่า เมื่อหลานเยาเยาไปก็เป็นเวลาสองชั่วยาม องครักษ์ลับที่แอบซ่อนอยู่ในที่ลับเข้าๆออกๆห้องบรรทมหลายครั้งแล้วนางก็ยังไม่กลับมา เย่แจ๋หยิ่งก็ไม่มีกระจิตกระใจนอนบนเตียงแล้ว ตอนนี้ยืนรอคนอยู่ที่ประตูห้องบรรทมชำเลืองมองไปที่ไกลๆเป็นครั้งคราว มองดูว่าหลานเยาเยามาแล้วหรือยังทำให้องครักษ์ลับในที่ลับ ตกใจจนแทบจะตกจากต้นไม้หมดแล้ววันนี้เจ้านายแปลกประหลาดแล้วนึกไม่ถึงว่าจะให้องครักษ์ลั
