ันนี้เจ้านายแปลกมาก ท่านว่าคุณชายเหลียงเฉินทำอะไรเจ้านายหรือขอรับ?” จื่อซีไม่เข้าใจโดยสิ้นเชิงสีหน้าพ่อบ้านเหมยกลับคิดหนัก ในสมองเต็มไปด้วยภาพท่านอ๋องของตัวเองจูงมือชายผู้หนึ่งไว้แน่น ภาพนั้นทำให้เขาแอบกังวลเล็กน้อยแล้วในเวลานี้ โม่เหลียงเฉินรีบมาถึงจวนอ๋องเย่อย่างร้อนรน เมื่อเข้าประตูใหญ่ก็ถูกพ่อบ้านเหมยและจื่อซีกั้นไว้“พวกท่านกั้นข้าทำไม รีบหลีกไป ข้าต้องคุยกับเย่แจ๋หยิ่ง” ใบหน้าโม่เหลียงเฉินแสดงความไม่เข้าใจ ในใจเขายังมีความสงสัยอยู่มากมายไปหมดนะ!เมื่อครู่ไล่ตามตลอดทางอย่างบ้าคลั่ง ก็ต้องดูว่า เย่แจ๋หยิ่งต้องการทำอย่างไรกับผู้ชายที่หน้าตาดีผู้หนึ่งแต่ทำอะไรไม่ได้ทำอย่างไรก็ตามไม่ทันดวงตาก็มองไม่เห็นแล้ว ยังเหาะเร็วขนาดนั้น เหมือนจะรีบไปเข้าหอเช่นนั้น1148
ถุ้ย!ความคิดของเขาสกปรกเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่จื่อซี : “ท่านพาเจ้านายไปไหนขอรับ เหมือนเจ้านายจะโดนของไม่ดีแล้วเช่นนั้น”“โดนของไม่ดี? เป็นไปไม่ได้ เขาสบายดีเลยล่ะ!”พ่อบ้านเหมยขมวดคิ้ว : “เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับท่านอ๋องและคุณชายซ่างกวนขอรับ”ความจริง ที่พ่อบ้านเหมยอยากถามคือ : ท่านใช้แผนการอะไรใช่หรือไม่ ทำให้ความคิดของท่านอ๋องเปลี่ยนผัน จากนั้นก็เบี่ยงเบนท่านอ๋องได้สำเร็จแล้ว?
1149
