สถานที่เป้าแล้วหรือยังความชอบทั้งหมดในอดีต อยู่ในช่วงความสัมพันธ์เบื้องหน้าที่เปราะบางเช่นนี้“เจ้าเพ่งมองข้าทำอะไรนักหนา?”หลานเยาเยาเก็บสายตาจากนอกหน้าต่างกลับมา เอียงหน้ามองเขา ในแววตาแฝงการมองสังเกตอย่างอดไม่ได้สองสามวันนี้ส้งเย่นกุยผิดปกติมาก ไม่เพียงเปิดโปงด้านที่อ่อนแอของนางต่อหน้า ยังจะสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของนางเป็นระยะๆ เหมือนกับเจ้าหนูจำไมส้งเย่นกุยกระแอมเบาๆทีหนึ่ง“มักจะรู้สึกว่าท่านไม่เหมือนกับอดีตแล้วอยู่บ่อยๆ”อดีต ครั้งแรกที่หลานเยาเยาข้ามเวลามาที่แผ่นดินใหญ่นี้ หลังจากที่ระบบค่อยๆเลื่อนขั้น เขาจึงได้ติดตามอยู่รอบตัวนางเหมือนลักษณะของมนุษย์ อีกทั้งความคิดของทั้งสองเหมือนกัน รู้ความคิดของฝ่ายตรงข้ามแต่ตอนนี้ เจ้านายของตัวเองเปลี่ยนไม่เหมือนเดิมแล้วเขาไม่มีวิถีทางรู้และเข้าใจสิ่งที่นางคิดทั้งหมดได้แล้ว มีบางครั้งที่เดาไม่ออกโดยสิ้นเชิงแม้แต่เขาเองก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมแล้วสำหรับตรงไหนไม่เหมือนเดิม เขาเองก็บอกไม่ถูก1120
“ไม่ใช่ไม่เหมือนเดิมแล้ว แต่เพราะเจ้าไม่สามารถเข้าใจได้ และไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกที่สับสนเข้าใจยากของข้าในตอนนี้ได้ เจ้าค่อนข้างหวาดกลัวใช่หรือไม่?”“ไม่มีขอรับ” เขารีบปฏิเสธทันทีหวาดกลัว?นั่นคือความรู้สึกอะไร? ไม่สงบสุขหรือ?“บางทีหลังจากนี้ เจ้าจะดำเนินตามรอยข้า สามารถเข้าใจถึงความรู้สึกตอนนี้ของข้าได้อย่างชัดแจ้ง”“ข้าไม่เอาหรอก ท่านแทบจะเปลี่ยนไปจนไม