“เขียน… เขียนอะไร?”
เซ่อหยวนทำหน้ามึนงง สติเลื่อนลอยจากแรงกระแทก
“เกาะอสรพิษเหมันต์ของพวกแกนี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?”
จางอวิ๋นมองออกไปนอกถ้ำด้วยสายตาคมกริบ ในการรับรู้ด้วยญาณสัมผัสของเขา เวลานี้ทั่วทั้งเกาะเต็มไปด้วยไอปีศาจพุ่งเสียดฟ้า เหล่าผู้บำเพ็ญมารที่มีไอปีศาจห่อหุ้มร่างได้ยึดครองพื้นที่ทั่วทั้งเกาะไว้หมดสิ้นแล้ว
เซ่อหยวนเงียบกริบ พยายามจะปิดปากเงียบ
จางอวิ๋นขี้เกียจพูดมากให้เสียเวลา จัดชุดใหญ่ไฟกระพริบกระตุ้นความจำให้ทันที
ผลัวะ! ปึก!
ไม่นานนัก เซ่อหยวนที่ร่างกายโชกเลือดจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้ ก็มือไม้สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว รีบจรดพู่กันเขียนข้อมูลลงในกระดาษอย่างลนลาน
หลังจากอ่านจบ สีหน้าของจางอวิ๋นก็ดำทะมึนลงทันที
ตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าเซ่อหยวนเป็นผู้บำเพ็ญมาร เขาก็รู้สึกทะแม่งๆ อยู่แล้ว
แต่ความจริงที่ได้รับรู้ มันซับซ้อนและเลวร้ายกว่าที่คิดไว้เยอะ!
ในฐานะระดับหยวนอิงขั้นสูงสุด เซ่อหยวนมีสถานะไม่ต่ำต้อยในสำนักหนานเฟิงม่อ จึงล่วงรู้ความลับเบื้องลึกไม่น้อย
ผู้บำเพ็ญมารบนเกาะอสรพิษเหมันต์พวกนี้ ล้วนเป็นคนที่เซ่อหยวนค่อยๆ เพาะเลี้ยงขึ้นมาอย่างลับๆ และได้ยึดอำนาจควบคุมเกาะไว้นานแล้ว
ก่อนหน้