่มีแล้ววิ่งขึ้นกระโดดลง เหาะข้ามกำแพงยังจำเป็นต้องพึงพาด้ายเงิน ตอนนี้เข้าเมืองหลวงแล้ว เพื่อปกปิดหูตาของผู้อื่น ไม่ให้คนที่คุ้นเคยกับนางสังเกตระแคะระคายได้ด้ายเงินที่เก็บอยู่ในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บจึงไม่ได้หยิบออกมาใช้อีก ตอนนี้เปลี่ยนมาใช้เชือกที่ทำจากไหมสีขาวตอนที่เพิ่งเข้ามาอยู่ที่โรงเหล้าแห่งนี้ เมื่อครั้งแรกที่หลานเยาเยาใช้ไหมสีขาวขึ้นไปบนหลังคา เถ้าแก่โรงเหล้าตกใจจนสีหน้าซีดขาวคุณชายที่อยู่ดีๆผู้หนึ่ง นึกไม่ถึงว่าจะคิดสั้น ต้องการจะผูกคอตายที่ชายคาโรงเหล้าของเขา โชคดีสุดท้ายเป็นเหตุการณ์ที่ตื่นตกใจไปเอง เถ้าแก่เกือบจะแจ้งทางการแล้วเที่ยงคืนผู้คนทั้งหมดหลับสนิท มีเพียงในห้องของหลานเยาเยา แสงเทียนยังคงสว่างเทียนไขจุดขึ้นเพียงหนึ่งเล่ม ไม่ถือว่าสว่างเกินไป วางไว้บนโต๊ะ เดี๋ยวมืดเดี๋ยวสว่างแต่นางกลับสามารถมองอย่างใจลอยได้1079
ในใจระงับความอดทนไว้นานมาก ในที่สุดก็ทนไม่ได้ยืนขึ้น ใช้โอกาสที่ส้งเย่นกุยไม่ได้สนใจ หลานเยาเยาแฉลบตัว ออกไปนอกโรงเหล้าอย่างไร้สุ้มเสียงแฉลบตัวมาตลอดทางจนถึงจวนอ๋องเย่ ประตูใหญ่มีคนเฝ้าอยู่ ประตูหลังก็มีเป็นธรรมดาแต่โดยปกติแล้วหลานเยาเยาก็ไม่เดินทางธรรมดา ปีนกำแพงเข้าไปโดยตรงอย่างชำนาญ แต่เมื่อลงถึงพื้น นางก็พบความเคลื่อนไหวผิดปกติในอากาศเคลื่อนไหว เหมือนมีคนสองสามคนล้อมและพุ่งเข้ามาทางนาง“ผู้ใดบุกรุกเข้าจวนอ๋องเย่? บอกชื่อมา ไม่เช่นนั้นจะสังหารคาที่”หล
