หลานเยาเยางงงันก่อน ยังคิดว่าเขาจงใจแกล้ง แต่มองดูอย่างตั้งใจ ดวงตาหรี่ลงทันใด รีบนั่งย่อลงตรวจชีพจรให้เขาแย่แล้ว!สูญเสียพลังงานมากไปแล้วตรวจนิดหน่อย ก็ถอนมือออกแล้ว เห็นสีใบหน้าของส้งเย่นกุยค่อยๆซีดขาว ริมฝีปากขยับเล็กน้อย“ลำบากท่านแล้วขอรับ ดูแลทั้งวันทั้งคืน สิ้นเปลืองเรี่ยวแรงไปหมดแล้ว ยังสามารถอยู่ได้ตอนนี้”จากนั้นมองสังเกตส้งเย่นกุยทั้งตัวอย่างละเอียดแวบหนึ่ง ดึงมือของเขาไว้ในอุ้งมือของตัวเอง พูดเสียงตํ่า :“เจ้าระบบเลือกเจ้าเป็นที่อยู่หลัก ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้าย?” ถอนหายใจเบาๆเหมือนกับพูดกับตัวเอง :“ราชครูเทียนเวิงทุ่มเททั้งชีวิตค้นหาสิ่งของ โดยไม่สนใจว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดแต่ก็ไม่ได้ครอบครองสิ่งของที่ตัวเองต้องการ จนตายก็เห็นเพียงยาฉางตานปลอมเม็ดหนึ่งเท่านั้นแต่เจ้าล่ะ!เพราะเจ้าระบบรับปากสัญญาการรอคอยของข้า ได้รับชีวิตอมตะ การหลอมรวมเข้าด้วยกันกับเจ้าระบบอย่างสมบูรณ์แบบ กลายเป็นคนผู้หนึ่งจริงๆบางทีมันยังไม่รู้ว่า ความจริงมันสามารถเป็นเหมือนคนธรรมดา เสพสุขการใช้ชีวิตได้”1069
พูดจบ!อย่างไรเสียเจ้าระบบก็คือส้งเย่นกุย ส้งเย่นกุยก็คือเจ้าระบบ พาเขาไปสัมผัสกับความเย็นชาความอบอุ่นของมนุษย์สักหน่อย ค่อยๆสัมผัสกับสภาพจิตใจคนนับร้อยบางทีวันหนึ่ง เขาก็จะสามารถสัมผัสได้ถึงความรักความผูกพันธ์ที่ไม่เหมือนกัน—หลังจากนั้นสามเดือน เป็นฤดูหนาวที่หนาวเหน็บแล้วแผ่นดินใหญ่เต็มไปด้วยหิมะ ไอควา
