็นพันปีเฮ้อ……“เขาล่ะ?”“ใครขอรับ?” ส้งเย่นกุยสงสัย แต่ในใจก็แอบเดาได้ว่าที่นางถามคือใคร“เย่แจ๋หยิ่ง!”ส้งเย่นกุยส่ายศีรษะ : “ไม่ทราบขอรับ ข้าอยู่กับท่านที่ทะเลทรายมาตลอด เดิมทีก็ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นด้านนอก แต่เวลานั้นเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส อีกทั้งยังบาดเจ็บสาหัสเป็นที่สุด บวกกับบาดเจ็บทางจิตใจ คาดว่าคงไม่หายดีในสามปีห้าปีขอรับ”อ๋องเย่ไม่กี่พันปีหลังนั้นเหมือนฮ่องเต้เมื่อไม่กี่พันปีก่อนเป็นที่สุด พบครั้งแรก เขาได้รับความตกใจไม่น้อยอย่างไรเสียฮ่องเต้เป็นคนขี้หึงเกลียดการเห็นเขาตามติดหลานเยาเยาทั้งวันทั้งคืนเป็นที่สุด แต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้ หลังจากที่พบว่าเขากลัวอุกกาบาตโดยบังเอิญ ก็แอบหลอกถามหลานเยาเยาจากนั้นก็รวบรวมอุกกาบาตมากมาย ซ่อนอุกกาบาตไว้ในพระราชวังตรงสถานที่พบปะกับหลานเยาเยา ทำให้เขาเข้าใกล้ไม่ได้ยังจะมาสู้ตัวต่อตัวกับเขาแบบเปิดเผยและแบบลับๆ ตีเขายับเยินจนพ่อแม่จำไม่ได้แล้ว1064
พลังที่โหดร้ายนั้น ราวกับว่าต้องการจะกลืนเขาทั้งเป็นเช่นนั้น แต่อยู่ต่อหน้าหลานเยาเยา เขาก็นุ่มนวลราวกับลูกสุนัขตัวหนึ่ง บริสุทธิ์ไร้พิษสง แรงสังหารสักหน่อยก็ไม่มีทำให้วิธีการกลอุบายไม่กี่พันอุบายของเขาเจ้าระบบที่แอบซ่อนอยู่ในระบบก็สู้เขาไม่ได้หลังจากถูกสั่งสอนอย่างทารุณสองสามครั้งเขาก็ยอมแพ้ด้วยใจจริง และโดนปราบปรามราบคาบแล้วนอกจากจะพูดว่าเอาชนะได้ ก็บอกว่ายอมรับชะตาดีกว่า อย่างไรเสียฮ่องเต้ก็รักหลานเย
