่ๆ”แต่รอจนฟ้าผ่าหยุดลง เมฆเป็นชั้นๆเหมือนวังวนค่อยๆจางไป ท้องฟ้าที่มีลักษณะเป็นรูสีดำก็ค่อยๆฟื้นคืนสู่สภาพเดิมสุดท้ายเขาคุกเข่าลงมา……ทำไมไม่มา?1037
หรือว่าการรอคอยหลายพันปี แลกมาเพียงแค่มองดูท่านตายด้วยตาตัวเองอีกครั้งงั้นหรือ?“เจ้านาย ท่านผิดสัญญาแล้ว”ไม่รู้ว่าคุกเข่านานเท่าไหร่ รอจนเขาลุกขึ้น ฟ้าก็มืดแล้ว ยามสนธยาเคลื่อนไป ทั้งร่างของเขามึนงง ไร้ท่าทางที่สะอาดสะอ้านไปนานแล้ว ชำเลืองมองพระอาทิตย์อัสดงเขาเดินไปทางพระอาทิตย์ตกอย่างเหนื่อยล้าเดินไปเดินไป เขาก็หยุดฝีเท้าอย่างกะทันหัน ทันทีที่มองย้อนไป เห็นวิวทิวทัศน์เบื้องหน้า แยกไม่ออกว่าในใจของตัวเอง คือความเศร้าหรือปีติกันแน่ เป็นความทุกข์หรือเสียใจ รู้สึกเพียงอวัยวะภายในกำลังแปรปรวนอย่างเฉียบพลัน สุดท้ายเบ้าตาแดงแล้ว……—ล้วนกล่าวกันว่าคนตายไม่สามารถฟื้นคืนแต่ว่า หลังจากตายแล้วเป็นอย่างไรกันแน่?หลานเยาเยายังไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน ประสบการณ์ครั้งแรกกลับพบว่าไม่มีนรก ไม่มีสวรรค์ มีเพียงสีขาวไร้ขอบเขตทั้งผืน ราวกับว่ามองไม่เห็นที่สิ้นสุดนิรันดร์กาล และตัวเองทำได้เพียงเดินไปอย่างไร้จุดมุ่งหมาย ก็เหมือนความฝันเช่นนั้นลมจากทิศเหนือพัดโชย หนาวเหน็บดั่งวันเพ็ญเดือนสิบสองเกล็ดหิมะเล็กๆตกลงมาท้องฟ้า ร่วงลงในอุ้งมือ ค่อยๆละลายกลับรู้สึกไม่ได้ถึงความอุ่นแม้แต่น้อยในไม่ช้า เกล็ดหิมะสีขาวก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ ลอยละลิ่วเต็มฟากฟ้า1038
หิมะตกแล้วผื
