ห้กลายเป็นความหมกมุ่นที่ไม่ลดละทันใดนั้น!เสียงหัวเราะของราชครูเทียนเวิงก็หยุดไปหยดนํ้าค้างใสแพรวพราวบนกล่อง หลังจากทันทีที่สัมผัสกับมือของราชครูเทียนเวิง ก็ซึมเข้าสู่ผิวหนังเงียบๆด้วยความเร็วจนกระทั่งตอนที่เขารู้สึกเจ็บปวด กล้ามเนื้อและผิวหนังก็ถูกกัดกร่อน……“มันมีพิษ?”สีหน้าของราชครูเทียนเวิงขรึมลง หลังจากที่รู้ว่ามีพิษก็ไม่ได้โยนมันออกไป แต่กลับถือไว้ในมือต่อ ฉีกผ้าออกมาผืนนึงเช็ด ‘หยดนํ้าค้าง’ออก จากนั้นถึงจะยื่นมือออกไปปิดแขนข้างหนึ่งไว้พิษชนิดนึงก็คือพิษ1015
พิษสองอย่างก็คือพิษยังไงก็ถึงตาย จะมากหรือจะน้อยไปชนิดนึงมันจะเป็นอะไร?เมื่อเห็นสายตาของราชครูเทียนเวิงกวาดไปยังทุกคน หลานเยาเยาก็รีบตะโกนเสียงดังว่า:“เขาจะหาคนมาเปิดกล่อง ทุกคนอยู่ด้วยกันไว้ ห้ามอยู่ลำพังเมื่อครู่เขาใช้กำลังภายใน ซึ่งได้ทำลายเสื้อเลือดหัวใจไปแล้ว ถ้าไม่ถึงเวลาที่จำเป็นจริงๆ ก็จะไม่ใช้กำลังภายในอีก ไม่เช่นนั้นพิษสองชนิดจะโจมตีเข้าที่อวัยวะภายในพร้อมกันแม้หัวโถ(หมอเทวดา)ยังอยู่บนโลก เขาต้องได้ไปเจอยมบาลแน่”มีคนเยอะนั้นเป็นข้อดี ไม่เพียงแต่สามารถใช้สองสามคนรุมโจมตีได้ แต่ยังสามารถให้ทุกคนจับกลุ่มกันได้ด้วยเมื่อได้ยินนางพูด ทุกคนก็มาอยู่ใกล้กันสองสามคน เลี่ยงการอยู่คนเดียว และการกลายเป็นตัวประกันหรือถูกให้เป็นผ้าที่มาใช้เช็ดยาพิษความตั้งใจถูกรู้ทัน สีหน้าของราชครูเทียนเวิงก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที ดวงตามีเส้
