ล้อมด้วยหมอกขาวเป็นเวลานานทุกคนต่างเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจแม้แต่เย่หลีเฉิงก็รู้สึกเหลือเชื่อ กล่องทองที่ใส่ยาฉางตานปลอมที่เขาเอามาก่อนหน้านี้ ก็เป็นกล่องที่สวยงามที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมาก่อนจนตราบทุกวันนี้ เดิมคิดว่า บนโลกนี้คงยากที่จะหาอันที่สองแต่คิดไม่ถึงเลย……กล่องนั้นเมื่อเทียบกับกล่องนี้ตอนนี้ มันต่างกันราวฟ้ากับดินเย่แจ๋หยิ่งยื่นมือออกไปจะไปเอากล่องนั้น แต่เหมือนมีลมแฉลบผ่านแก้มมาหลังจากที่ทิ้งรอยเลือดอันแสบร้อนไว้ให้ กล่องตรงหน้าอยู่ๆก็หายไปชั่วพริบตาหูก็ได้ยินเสียงแก่ๆหัวเราะจากเสียงตํ่าไปสูงอย่างไม่สนใจอะไร เหมือนกับว่าความปรารถนาสิบกว่าปีได้บรรลุแล้ว ดังนั้นจึงหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงกลัวอะไรหลานเยาเยาหรี่ตา แอบพูดกับตัวเองว่าไม่ดีแล้วหรือนี่จะเป็นยาฉางตานที่เล่าขานกันมาว่าทำให้คงความหนุ่มสาว เป็นอมตะ?ความโลภในใจค่อยๆเพิ่มขึ้น……1014
แต่ในชั่วขณะเดียวก็ถูกปัดออกไปคงความหนุ่มสาวยังพอได้ แต่เป็นอมตะอะไรนี่ไปตายซะ!ชีวิตนี้ยังไม่ทันจบ ก็ดูเหมือนจะมีชีวิตอยู่อีกหลายพันปีอย่างสับสนมึนงง และยังข้ามมิติเวลาไปมา ความรู้สึกนั้นไม่ดีเลยสู้รักษาคนรู้ใจให้อยู่ด้วยกันไปตลอดดีกว่า!ความโลภใครจะไม่มี?ตราบใดที่เป็นคน ก็จะมีความโลภ เพียงแต่ต้องดูว่าความโลภนั้นรุนแรงหรือไม่รุนแรงก็เท่านั้นอย่างเช่นราชครูเทียนเวิง ความโลภที่เขามีต่อยาฉางตานนั้นรุนแรงกว่าใครๆความโลภชนิดนี้มันฝังลึกไปแล้ว ทำใ
