ากมีชีวิตแล้วรึไง?”จื่อซีคำราม“ข้า……”มองไปยังทิศทางเดียวกับเขา จื่อซีรู้ว่าที่นั่นคือตำแหน่งของห้องควบคุมกลไกหลักสีหน้าก็หม่นลงเล็กน้อย“คนสมัยก่อนมักจะชอบทำทางหนีทีไล่ให้กับตัวเอง โดยเฉพาะคนที่ชอบเล่นกลไก เจ้าดูสิ ชายชราผู้นั้นที่อยู่สำนักหงอีก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่รึ?วางใจเถอะ นางเป็นคนดีจะได้รับการช่วยเหลือจากเบื้องบน ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเจ้านายและคุณหนู ตอนนี้พวกเขาจะเป็นจะตายก็ยากจะคาดเดา!”ตรงนี้จื่อเฟิงนั้นรู้เขาก็ขอเพียงแต่ว่าสิ่งที่จื่อซีพูดนั้นมันจะจริง1009
ห้องโถงใหญ่ยังคงสูงขึ้น จนสุดท้ายก็ทะลุออกทรายเหลือง และยังทะลุออกชั้นนํ้าไปอีก“นํ้า? ที่นี่มีนํ้าได้อย่างไร?”ไม่รู้ว่าใครพูดประโยคนี้ หลานเยาเยารีบมองรอบๆทันที ภาพวาดฝาผนังที่สามปรากฏออกมา แทบจะเหมือนกับคำบรรยายในภาพเปี๊ยบ ไม่ใช่ปราสาทบนโอเอซิสแต่เป็นวังบนโอเอซิสหลานเยาเยาและเย่แจ๋หยิ่งมองตากัน เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนคิดเหมือนกันรอจนกระทั่งการเคลื่อนไหวหยุดลง วังที่ไร้หลังคาก็ตระหง่านอยู่กลางโอเอซิสร่างสีขาวย่างกรายเข้ามา ขาวจนเหมือนกับโปร่งแสง มาพร้อมกับท่าทางของเซียนหลานเยาเยาเห็นแล้วเป็นเขาอีกครั้ง เซียนชุดขาวที่มักปรากฏขึ้นในช่วงนี้เย่แจ๋หยิ่งก็เห็นแล้วทำไมเขาถึงปรากฏตัวขึ้นมาอีก? คนที่มีหน้าตาเหมือนกับตนเองเปี๊ยบที่วังหิมะใต้ต้นบุพเพเขาก็เคยเจอครั้งนึง ครั้งนี้ก็เห็นอีกแล้วแต่เขามองไปที่คนอื่นครู่นึง ดูเหมือนนอ
