ที่เต็มเปี่ยม ก็ถูกเขาถลุงเกินความเหมาะสม จนค่อยๆว่างเปล่า เขาเกิดความคิดที่จะแบ่งเมืองเปลี่ยนเป็นทองแล้วดังนั้น ทองคำพวกนี้ เป็นสิ่งที่เขาต้องการแน่นอนเขาในตอนนี้ ได้ลืมสาวงามที่นึกถึงอยู่ตลอดเวลาไปแล้ว และก็ลืมยาฉางตานที่ถวิลหาแม้ในยามฝันไปจนสิ้น ได้ตกอยู่ในภวังค์ของทองคำที่ละลานตาอย่างสมบูรณ์“เคร้ง……”มีเสียงก้องดังขึ้นทำลายความคิดที่จะขุดทองของฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าเสียงที่ดังขึ้นมานั้นอยู่ใกล้ๆ เขาหันหัวไปก็เห็นแล้ว สิ่งที่ตกลงบนพื้นก็คือมงกุฎทองของฮ่องเต้ ที่ตอนนี้ยังหมุนเป็นวงกลมอยู่ที่พื้น วงกลมที่หมุนยิ่งหมุนก็ยิ่งเล็กลงเรื่อยๆ ฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมงกุฎทองหยุดนิ่งลง ร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นในสายตาเขาตาของเขาเบิกขึ้น ทองคำที่อุ้มอยู่ในมือก็ตกลงพื้นเพล้ง เพล้ง“คือเจ้า เย่หลีเฉิน?เฉินเอ๋อ?!”ไม่เจอมาสองสามวันแล้ว ไท่จื่อ(องค์ชายรัชทายาท)ที่เขาไม่ชอบมาโดยตลอดมาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้อีกครั้ง967
เจ้าหนอนบ่อนไส้นี่ยังไม่ตายมองเสื้อผ้าของเขา และก็ก้มหัวมองตัวเอง ในใจก็เกิดความขุ่นเคืองยากสงบตั้งแต่หลังจากที่ตัวเองลงมือฆ่าขันทีที่รู้ใจตัวเองที่สุดไป เขาก็ต้องทนความอัปยศอดสู ถูกมองอย่างดูถูกอยู่ในกลุ่มราชครูเทียนเวิง การมีชีวิตด้วยความอัปยศเช่นนั้นเป็นช่วงเวลาสองสามวันที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตเขาหลังจากที่เขามายังที่นี่ เขาก็แอบหนีจากพวกเขาคิดไม
