่ถึงว่าจะมาเจอเย่หลีเฉินที่นี่ ในใจยิ่งเกลียด แต่ใบหน้ากลับแสดงความรักเอ็นดูสองคำแรกเสียงของเขาเห็นได้ชัดว่าโกรธ แต่พอประโยคหลังก็บังคับให้เปลี่ยนเป็นยินดี เย่หลีเฉินส่งเสียงเฮอะอย่างเย็นชาในใจความรักของเสด็จพ่อ ที่ไม่เคยมอบให้เขาแม้แต่จาวหยางที่ได้รับความรัก สุดท้ายก็เป็นเพียงแค่ของสังเวยความทะเยอทะยานของเขาตอนนี้การเปลี่ยนแปลงท่าทีของเสด็จพ่อ ก็แค่เพราะเห็นของที่เขาถืออยู่ในมือของที่อยู่ในมือเขา คือกล่องทองฝังอัญมณีเพชรพลอย ขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก แต่งดงามและละเอียดอ่อนเป็นพิเศษ มองแว็บแรกก็ดูโอ่อ่าตระการตาอีกอย่างมันเหมือนดูมีพลังน่าลุ่มหลงบางอย่าง ที่ทำให้คนยิ่งมองก็ยิ่งหลงใหล ในใจลึกๆก็เชื่อว่าข้างในจะต้องเป็นของลํ้าค่าหายากแน่ๆสิ่งแรกที่ฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าคิดถึงก็คือยาฉางตานกล่องทองประณีตงดงามเช่นนี้ มีเพียงยาฉางตานเท่านั้นที่เหมาะสมจะอยู่ในนี้968
ดังนั้น พอเย่หลีเฉินได้ยาฉางตานมา ก็แอบหนีมาที่นี่และพบเขาโดยบังเอิญ?หรือพอได้ยาฉางตานมา ก็รีบร้อนมาหาเขา?ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนตราบใดที่ด้านในมียาฉางตาน งั้นเขาก็จะต้องเอายาฉางตานมาให้ได้ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล ไม่สนถึงผลที่ตามมาเย่หลีเฉินไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองเขาอย่างเย็นชา“เป็นเฉินเอ๋อจริงๆด้วย!ข้าเสียใจ! เสียใจที่ไม่ควรฆ่าจาวหยางเพื่อประโยชน์ของตัวเอง และก็ไม่ควรผิดซํ้าแล้วซํ้าเล่า ข้าไม่ควรที่จะเป็นพ่อคนแต่ข้านั้นเป็นฮ่องเต้! ใน
