มองตามไปยังเสียงที่ดังขึ้น คนที่กระแทกลงกับพื้นไม่ใช่ผู้บัญชาการทหารเงาดำที่เพิ่งวิ่งหนีไปรึ?ตอนนี้เขาล้มลงอยู่กับพื้น ที่ปากมีเลือดล้นออกมา เหมือนกับว่าจะระเบิดออกมาจากปาก จนเกือบจะเต็มหน้ามือของผู้บัญชาการทหารเงาดำกุมที่อก มองบนท้องฟ้าตาไม่กะพริบ นอกจากความเกลียดชังในนัยน์ตาแล้ว ก็ยังมีความคาดไม่ถึงอยู่เล็กๆหลานเยาเยาไม่ค่อยสบายใจ มองตามสายตาเขาที่มองจ้องไปบนท้องฟ้า มีร่างสีดำเรียวยาวพุ่งบินมาเส้นผมพลิ้วไหวตามสายลม……ใบหน้างดงามราวเทพบุตร……กลิ่นอายของฮ่องเต้ที่มีมาแต่กำเนิด เผยให้เห็นความดุดันของผู้ชายอย่างชัดเจนความเร็วของเขาเร็วมาก จากบนท้องฟ้ามายังข้างกายผู้บัญชาการทหารเงาดำใช้เวลาแค่เพียงชั่วพริบตา อีกทั้งไม่ให้โอกาสเขาได้หอบหายใจ ใช้กระบี่ยาวในมือแทงทะลุหัวใจของเขา“เจ้า เจ้ามาได้อย่างไร?”ผู้บัญชาการทหารเงาดำมองคนที่ปรากฏตรงหน้าอย่างเหลือเชื่อในช่วงเวลาที่สั้นขนาดนั้น เย่แจ๋หยิ่งมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?เพราะเขารู้ว่าในตอนที่ราชครูเทียนเวิงเตรียมตัวออกเดินทางไปยังทะเลทราย จู่ๆเย่แจ๋หยิ่งก็หายไป952
ในตอนแรกเขาก็กระวนกระวายใจเล็กน้อย คิดว่าเย่แจ๋หยิ่งแอบอยู่ในความมืด ถึงเวลาสำคัญก็จะโจมตีครั้งสุดท้ายให้พวกเขา แต่เพิ่งเข้ามาในทะเลทรายได้ไม่นาน ก็มีจดหมายด่วนมา บอกว่าอ๋องเย่พาคนไปเผาเขตเพาะพันธุ์ดอกกระดูกขาวของราชครูเทียนเวิงแล้วนี่เพิ่งผ่านไปเท่าไหร่เอง!จู่ๆเย่แจ๋หยิ่งก็มาปรากฏตัวท
