ี่นี่ แม้เขาจะวิ่งเต้นมาทั้งวันทั้งคืน ก็ไม่น่าจะถึงได้เร็วขนาดนี้ นี่ทำให้เขาคิดยังไงก็คิดไม่ออก“เก็บเอาไว้ถามชาติหน้า”พูดอย่างเย็นชา ไม่มีความรู้สึกใดๆพูดประโยคนี้จบ เย่แจ๋หยิ่งก็ดึงกระบี่ยาวที่แทงเข้าไปในหัวใจผู้บัญชาการทหารเงาดำออกมา จากนั้นก็มีเสียง “เคร้ง” กระบี่ยาวถูกโยนลงไปที่พื้นคนที่เขาอยากจะปกป้อง ทนไม่ได้ถ้าหากคนอื่นมาทำให้นางบาดเจ็บแม้แต่น้อยอยากจะทำร้ายนาง เช่นนั้นก็ต้องถามเขาก่อนว่ายอมหรือไม่ยอม“เจ้าเกือบจะ……บนเส้นทาง……ปรโลก……”พูดประโยคที่สมบูรณ์ยังไม่จบ เขาก็พูดไม่ออกอีกแล้วแต่หางตาของเขาเห็นร่างสีแดง เขาที่ไม่เต็มใจอย่างมาก ก็ยกรอยยิ้มเย้ยหยันขึ้นดี!เย่แจ๋หยิ่งมาพอดี ให้เขาได้เห็นรูปร่างตอนนี้ของเทพธิดา ไม่รู้ว่าบนใบหน้าจะมีท่าทางอย่างไร แต่น่าเสียดาย……ที่ไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง……“เย่แจ๋หยิ่ง……”เขาปรากฏตัวมาแล้ว953
ก็หนีไปไกลพอแล้วไม่ใช่หรือ?เกือบจะทันทีที่เห็นเย่แจ๋หยิ่งปรากฏตัวมา หลานเยาเยาก็อยากจะหลบไป แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์มาก สองเท้าเหมือนมีเหล็ก นิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับจนกระทั่งได้ยินเสียงอาวุธเหล็กตก หลานเยาเยาถึงจะดึงสติกลับมาได้ จึงรีบหันตัวจะแฉลบออกไป แต่แขนกลับถูกคนคว้าเอาไว้แน่น“เยาเยา อย่าไป” นํ้าเสียงดึงดูดแกมขอร้องดังขึ้นด้านหลังช้าๆ“เย่แจ๋หยิ่ง……”นางอ้าปากขึ้น นางพูดออกมาเพียงแค่สามคำ เสียงก็เหมือนแหบไป ประโยคหลังก็พูดไม่ออกอีกแล้วแต่ท่าทางของตัวเองตอน
