หลานเยาเยาใจสั่น จากนั้นก็หรี่ตาท่าทางแบบนี้ น่าจะเป็นท่าทางแบบที่ส้งเย่นกุยเป็นตั้งแต่แรก!นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเผยออกมาโดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย หรือจะพูดได้ว่า นี่เป็นครั้งแรกที่เขาแสดงใบหน้าที่แท้จริงของเขาออกมาต่อหน้านาง“ส้งเย่นกุย รีบคิดวิธีเร็ว”นี่คือประโยคที่หันไปพูดกับส้งเย่นกุยเป็นประโยคแรก เสียงนี้ไม่ใช่การขอร้องอธิษฐาน แต่เป็นความรู้สึกเชื่อใจอย่างไม่มีเหตุผลนี่ทำให้ส้งเย่นกุยตกใจเล็กน้อยไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าอย่างสุภาพ พูดอย่างไม่ร้อนรนว่า:“วางใจได้ ปล่อยให้ข้าจัดการ”พอสิ้นเสียง ท่าทางของส้งเย่นกุยกลายเป็นจริงจังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มีรอยยิ้มแปลกๆออกมาที่มุมปากเขายื่นแขนเรียวยาวออกมา บ่มเพาะพลังขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็นตรงหน้า ทำให้คนรู้สึกถึงความบีบรัดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จากนั้นก็กวาดมาทางพวกเขาในทุกสถานที่ที่กวาดไป ก็เหมือนกับเกิดลมพันโหมกระหนํ่าอย่างบ้าคลั่ง ทำเอากองทัพมดทะเลทรายที่พุ่งมาโจมตีพวกเขาด้วยความเร็วต้องบินออกไปสองด้านเพียงวรยุทธ์โบกมือแค่ครั้งเดียว ถนนที่กว้างขวางปลอดภัย ก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกเขา……พวกเขาทั้งกลุ่มล้วนตกใจ แต่ก็ไม่พูดอะไร รีบบินไปทางส้งเย่นกุยอย่างรวดเร็ว771
หลังจากที่กองทัพมดทะเลทรายถูกลมแรงพัดไปก็รวมตัวกันขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว และมุ่งไปล้อมยังทิศทางที่พวกเขาหนีไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ที่พวกเขามุ่งไปทางส่วนลึกของทะเลทราย และก็ไม่รู้
