งไหน?”ส้งเย่นกุยให้ม้วนหนังแกะของนางอยู่ที่ตัวยู่หลิวซู ตอนนี้กองขบวนถูกตีแตก ทั้งตาย ทั้งหนี คนที่อยู่ไม่กี่คนนี้ก็ยังไม่รู้จำนวนเพียงแค่หวังว่าพวกเขาจะสงบสุขปลอดภัย!นางเคยคัดลอกแผนที่ภูมิประเทศบนม้วนหนังแกะ แน่นอนว่าต้องรู้สถานที่ที่พวกเขาอยู่ ซึ่งอยู่ห่างจากทางที่นางกำหนดไว้มาก“ไม่รู้”ส้งเย่นกุยมองไปข้างหน้าด้วยแววตาที่สับสน และตื่นเต้นที่มีความหวังสุดท้าย เขาก็พูดเสริมขึ้นมา “ใช้ความทรงจำโอบกอดอดีต ใช้ความหวังโอบกอดอนาคต ความหวังจะมักจะมีอยู่”เมื่อได้ฟังประโยคที่เขาพูดหลานเยาเยาก็ตกใจเล็กน้อย ประโยคนี้คือคติประจำใจของนางตอนที่อยู่ในยุคปัจจุบัน ทุกครั้งที่เจอกับหนทางที่ยากลำบากยากจะก้าวข้ามนางมักจะนึกถึงประโยคนี้ และบ่อยครั้งนางจะเอามาเป็นคำพูดเพื่อให้กำลังใจตัวเอง“เจ้ารู้จักคาลิล ยิบราน?”776
คาลิล ยิบรานเป็นนักประพันธ์และนักกวีที่มีอิทธิพลมากในยุคปัจจุบัน คติประจำใจของนางก็พัฒนามาจากคำพูดที่มีชื่อเสียงในผลงานของเขาส้งเย่นกุยคงไม่ใช่คนข้ามภพใช่ไหม?“ไม่รู้จัก พระคุณเจ้าหยวนซูเป็นผู้บอกข้า”พระคุณเจ้าหยวนซูอีกแล้วพระคุณเจ้าหยวนซูนี่เป็นใครกันแน่?
777
