ี่ไร้ขอบเขต ไม่น่ามีแตงโมคนของฮ่องเต้นั้นคงเห็นภาพหลอนเข้าแล้วดังนั้นหลานเยาเยาจึงไม่ได้สนใจเสียงร้องด้วยความตกใจนั้นแต่ว่า!ไม่นานหลานเยาเยาก็พบว่ามีสิ่งไม่ปกติ คนที่ร้องตะโกนว่ามีแตงโมยิ่งนานยิ่งมากขึ้น แม้แต่กำลังพลของนางยังร้องด้วยความตกใจหลานเยาเยารีบลืมตาลุกขึ้น มองเห็นเย่หลีเฉินรีบเดินมาทางนาง นัยน์ตามีประกายของความยินดี“เยาเยา เจ้ารีบมาดู ที่นี่มีสวนแตงโมอยู่จริงๆ”“เจ้าสำนัก คนในกองทุกคนล้วนเห็นกับตาไม่ใช่ภาพลวงตา พวกเรารีบไปดูกันเถอะ” ยู่หลิวซูเดินเข้ามานํ้าเสียงไม่ได้มีความตกใจด้วยความยินดีเหมือนคนอื่น ในใจกลับยิ่งมีข้อสงสัย747
เมื่อวานเขาสำรวจแล้ว รอบด้านทั้งสี่ล้วนเป็นทะเลทรายที่ไร้ขอบเขต ไม่มีแตงโมอะไรนั้นวันนี้ตอนเช้ากลับพบสวนแตงโม เป็นเรื่องผิดปกติมากแตงโมพวกนั้นมาจากไหน?คงไม่ใช่ผีหลอกตาหรอกนะ?ยู่หลิวซูเกาๆหัว คิดว่าตนเองคิดเรื่อยเปื่อยไปเองหลานเยาเยาที่ลุกขึ้นแล้ว มองดูท่าทางของพวกเขา จากนั้นจึงมองไปทางที่พวกเขาชี้ไกลออกไปหนึ่งร้อยเมตรมีสวนแตงโมอยู่จริงๆ แม้ว่าจะไม่ใช่สีเขียวสด แต่สามารถเห็นว่าเป็นแตงโมผลใหญ่มองแล้วยิ่งทำให้นํ้าลายไหล นี่คือสิ่งที่น่ายั่วยวนใจไม่ใช่ภาพลวงตา!หลานเยาเยาแน่ใจมากและก็ไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมชาติในภาพลวงตาหรือว่าแท้จริงแล้วมีสวนแตงโมอยู่จริงๆ ?ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือปลอม ต้องไปตรวจสอบถึงจะรู้ดังนั้นนางจึงให้คนไปแล่เนื้อม้าที่ตายแล้วโยนออกไ
