ปที่ทะเลทรายที่ไกลหนึ่งร้อยเมตรหลังจากนั้นเพียงชั่วครู่!748
ไม่พบงูทองปรากฏตัวน่าแปลก งูทองไม่รอเหยื่อก็หนีออกไปแล้ว?คิดใคร่ครวญอยู่ชั่วครู่ หลานเยาเยาตัดสินใจที่จะไปดูจึงรีบพูดกำชับขึ้น:“หาคนที่ไม่ได้รับบาดเจ็บมาหลายคนหน่อยไปดูพร้อมกับข้า จำไว้ไม่ได้รับอนุญาตจากข้าใครก็ไม่สามารถแตะต้องแตงโมพวกนั้น รอข้าตรวจสอบเรียบร้อยแล้วค่อยตัดสินใจ คนที่เหลือคุ้มกันอยู่ที่นี่ ต้องตรวจสอบรอบด้าน ปกป้องอาหารของพวกเราให้ดี”นางพูดด้วยนํ้าเสียงเย็นชา ไม่มีเสียงความดีใจที่เห็นแตงโมสักน้อยทุกคนรู้ว่านางระแวดระวังมากกว่าปกติ ตอนนี้ยิ่งรู้สึกว่าที่นางทำแบบนี้สมเหตุสมผลแม้ว่าแตงโมจะเป็นที่เย้ายวนแต่ว่าพวกเขามีนํ้ามีอาหาร ต้องไม่รีบร้อนหลานเยาเยาเลือกคนมาไม่กี่คน และมองไปที่จื่อเฟิง“เจ้าไปกับข้า”“ขอรับ คุณหนู!”จากนั้น หลานเยาเยานำคนออกไปความเคลื่อนไหวของหลานเยาเยาอยู่ในสายตาของฮ่องเต้ประเทศก่วงส้า เห็นหลานเยาเยานำเนื้อม้าโยนไปข้างนอกร้อยเมตรเพื่อที่จะดูว่างูทองอยู่หรือไม่เขาจึงให้องครักษ์วังหลวงทำบ้าง แต่พวกเขาไม่มีเนื้อม้าจึงแล่เนื้อคนตายแทนเมื่อเห็นว่าบนพื้นทะเลทรายไม่มีความเคลื่อนไหวจึงวางใจ749
สายตามองที่พวกหลานเยาเยาซึ่งกำลังเดินไปทางสวนแตงโม เขาจึงออกคำสั่งอย่างหนักแน่น“ไปแย่งมาให้ข้า แตงโมทั้งหมดเป็นของข้า”“ขอรับ!”มีแตงโมแก้กระหาย ใครจะอยากดื่มเลือดที่ยากจะดื่มนั้น?หลังจากที่มีบัญชาจากฮ่องเต้ พวกเข
