ทรายเล็กๆ ก่อนหน้าที่กองกำลังจะถูกลมพายุทะเลทรายพัดกระจัดกระจาย อาหารและนํ้าที่พวกเขาบรรทุกมา ถูกหาพบแทบจะทั้งหมดแล้วยังมีกระทั่งม้าอีกหลายตัวแต่ท่าทางของม้าน่าอนาถเป็นอย่างยิ่ง สามารถลุกขึ้นยืนได้มีเพียงสี่ตัว ที่เหลืออยู่แทบจะหมอบอยู่บนพื้นทั้งหมด มีบางตัวที่ปิดตาลงไม่รู้ว่าเป็นหรือตายเห็นสายตาของนางตกไปอยู่บนม้า ส้งเย่นกุยเดินมาถึงข้างกายนาง เปิดปากพูดอย่างแผ่วเบา :“ม้าไม่ใช่คน ประสบกับลมพายุทะเลทราย โดยปกติพวกมันจะไม่รอดชีวิต ตอนนี้ยังมีสองสามตัวที่ไม่รับบาดเจ็บ ก็นับว่าโชคดีแล้ว สวนหยู่ของท่านเกรงว่า……”มีแนวโน้มไปทางร้ายมากกว่าดีไม่กี่คำนี้เขาไม่ได้เอ่ยออกมาแม้ว่าจะเหมือนกำลังปลอบใจนาง แต่รอยยิ้มบนหน้ากลับแฝงหยิ่งผยองเล็กน้อยสวนหยู่ มันจะไม่เป็นไร!หลานเยาเยาพบว่าตั้งแต่หลังจากที่เข้าทะเลทรายแล้ว รัศมีความเป็นปัญญาชนของส้งเย่นกุย สดใสมีชีวิตชีวา รวมทั้งแฝงไปด้วยท่าทีความหยิ่งยโสบางๆที่เผยออกมามากขึ้นเรื่อยๆ701
ราวกับว่านี่ถึงจะเป็นลักษณะที่แท้จริงของเขา……หลานเยาเยามองทางเขา ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เอ่ยคำขอบคุณจากใจจริงประโยคหนึ่ง“ขอบใจมาก!”ก่อนหน้านี้ก็รู้ว่าเขาลึกลับแปลกประหลาด แต่ตอนนี้ ยิ่งตกตะลึงกับความสามารถของเขา นางหาอยู่ในทะเลทรายตั้งนานขนาดนั้น ยังจะหาพบเพียงแค่หนึ่งคน สุดท้ายยังรักษาไม่รอดคิดไม่ถึงว่าเขาจะหาคนได้มากมายขนาดนั้น แม้แต่อาหารนํ้าส่วนใหญ่ก็หาพบไม่เพียงเป็นจิตวิ