้งูที่เหลือก็พันเข้าด้วยกันทีละตัวทีละตัว เฉกเช่นเชือกป่าน จากพื้นเชื่อมต่อไปถึงบนเท้าของหลานเยาเยาที่เหาะขึ้นไปก็ราวกับกุญแจเหล็กสองเส้นที่พันธนาการขาทั้งสองข้างของนางอย่างแน่นหนามือที่ขับเคลื่อนกำลังภายในของนาง ผ่าลงไปที่งูทองทะเลทรายที่พันเท้าของนางไว้โดยตรง งูทองทะเลทรายก็เหมือนพังทลายลงมาถล่มลงดังสะเทือน ร่วงตกลงพื้นกลับไม่รู้ ด้านหลังของนางมีงูทองทะเลทรายสองตัวโจมตีมา รู้ว่าอันตรายเข้าใกล้นางเอียงตัวก็คว้าหัวงูของงูทองทะเลทรายหนึ่งในนั้นไว้ตัวหนึ่ง อีกมือหนึ่งเพิ่งจะผ่างูทองทะเลทรายอีกตัว งูในมือตัวนั้น “ฟู่ว” เสียงหนึ่ง พ่นเมือกที่เป็นพิษใสออกมานางหลบหน้าออกงูอีกตัวหนึ่งก็ได้มาถึงบริเวณคอของนางแล้ว เปิดปากกว้างที่กระหายเลือด……697
ในช่วงเวลาที่คับขันทันใดนั้นแสงเย็นยะเยือกสว่างวาบ อาวุธลับชิ้นหนึ่งก็พุ่งทะลุหมอกทรายสลัวมากลางอากาศ ยิงตรงเป้าบนงูทองทะเลทรายที่เกือบจะกัดที่คอของนางโดยตรง จากทิศทางของอาวุธลับ งูทองทะเลทรายตัวนั้นถูกอาวุธลับพาไปแล้วหลานเยาเยาโล่งใจทันทีจากนั้นก็ใช้แรง บีบงูทองทะเลทรายในมือตายแม้ว่าหลานเยาเยาจะหลบเลี่ยงเมือกที่เป็นพิษส่วนใหญ่ แต่เมือกที่เป็นพิษบางส่วนยังตกลงบนเสื้อผ้าของนาง“จือจือจือ” เสียงเล็กๆแผ่วเบา หลานเยาเยารู้สึกได้ถึงเมือกที่เป็นพิษกำลังกัดกร่อนผ้า ไม่มีเวลาพอให้คิด นางออกแรงฉีกผ้าที่มียาพิษเหลือบนไหล่ทิ้งไปชิ้นหนึ่งแล้วโยนทิ้งไปทันทีหลังจา
