กนั้นเหยียบบนอากาศไม่กี่ก้าว หลานเยาเยาได้เหาะออกจากวงล้อมของงูทองทะเลทรายแล้ว หยุดลงบนเนินทรายข้างๆแต่งูทองทะเลทรายเหล่านั้นจะสามารถให้เหยื่อหนีรอดไปได้อย่างไร?กำลังรู้สึกได้ถึงงูทองทะเลทรายกลุ่มนั้นพุ่งมาทางนางนี้ ทันใดนั้นรู้สึกว่าด้านหลังมีสิ่งของอะไรกำลังเคลื่อนไหว หันหลังไปดู มือที่ขับเคลื่อนกำลังภายในก็ต้องการตีออกไป……มองเห็นเป็นเงาร่างคน จึงได้เก็บมือกลับทันทีรอจนเดินเข้าใกล้ ลักษณะเป็นเหมือนปัญญาชน กลับเป็นผู้ที่ไม่ได้เปรอะเปื้อนไปด้วยทรายสีเหลืองแม้สักนิด เขามองดูนางเงียบๆ มุมปากมีรอยยิ้มบางๆหลานเยาเยาตะลึงงันทันทีเพราะว่าเวลานี้ที่ปรากฏตัวต่อหน้านาง คือส้งเย่นกุยผู้ที่ไม่ได้เปื้อนทรายสีเหลืองแม้แต่น้อย698
บนร่างของเขาไม่เลอะฝุ่นทรายไม่ว่า แม้แต่ทรงผมและชุดบนร่างกาย ล้วนเหมือนขณะที่อยู่หมู่บ้านฝันฮั๋วเช่นนั้น ไม่ยุ่งเหยิงสักนิด อีกทั้งสีหน้าของเขาสงบนิ่ง ราวกับว่าไม่กลัวอันตรายแม้แต่น้อยพบเทพธิดาไม่มีการเคลื่อนไหว จ้องตรงมองมาที่ตัวเองส้งเย่นกุยลำบากใจไม่กล้าเผชิญหน้า กะพริบเล็กน้อย ยื่นมือออกมาคว้าแขนนางโดยตรง ก็พานางเหาะตามทางไปยังอีกทางหนึ่งหลานเยาเยาวิ่งตามส้งเย่นกุยไปพลาง จับตาดูเขาอย่างเงียบๆไปพลางการล้อมวงโจมตีของงูทองทะเลทราย กับระยะห่างที่เหมาะสมของเนินทรายที่หยุดลงเมื่อครู่ ตอนนี้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยทรายสีเหลือง หมอกทรายยังไม่จางไป ส้งเย่นกุยจากทิศทางที่เขาปรากฏตัว
