ด้วยกัน พาพระราชธิดาจาวหยางส่งออกทะเลทราย ไปเมืองที่อยู่ใกล้กับทะเลทรายที่สุด”เมื่อจื่อซีได้ยินมองพระราชธิดาจาวหยางแวบหนึ่ง รีบก้าวขึ้นไปด้านหน้าก้าวหนึ่งทันที อยากปริปาก แต่คำพูดนั้นกลับถูกคนอื่นพูดก่อนแล้ว“หลานเยาเยา” เย่หลีเฉินที่อยู่ข้างๆส่งเสียงกะทันหัน“เจ้าอยากพูดอะไร? ถ้าเป็นคำขอบคุณก็ไม่ต้องพูดแล้ว”676
“ไม่ ไม่ใช่ ข้าจำเป็นต้องอยู่ จื่อซีเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่จงรักภักดีของท่าน เขาพาจาวหยางออกไปข้าวางใจ แต่ข้าจำเป็นต้องอยู่ในทะเลทราย ไปพร้อมกับท่านตอนนี้ขบวนกองกำลังทำจนเป็นเช่นนี้ ฮ่องเต้จะต้องให้คำอธิบายแก่ทุกคน”ตั้งแต่ที่เสด็จพ่อใช้แผนการชั่วร้ายเผาจาวหยางให้ตาย มาเริ่มแผนการชั่วร้ายเอาลายแทงในมือของหลานเยาเยา เขาก็ตัดพ่อตัดลูกกับเขาแล้ว ดังนั้นก็เปลี่ยนจากเรียกเสด็จพ่อเป็นฮ่องเต้โดยตรงพูดจบ สายตาของเขามองไปทางทิศทางที่ฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าจากไปแล้วหายตัวไปในคืนนั้น แววตาเศร้าหมองลงไปมากหลานเยาเยาขมวดคิ้ว : “เรื่องของฮ่องเต้จะมีคนจัดการตามธรรมชาติ”ความโกรธแค้นระหว่างยู่หลิวซูและฮ่องเต้ นางไม่ลืม หาพบเจอฮ่องเต้ นางจะให้ยู่หลิวซูออกมาจัดการด้วยตัวเองแต่ทว่า……เย่หลีเฉินยังคงส่ายหัว กล่าวอย่างแน่วแน่ :“ในคืนวันนั้น ม้าตายไปหนึ่งตัว ท่านให้ข้าและจื่อซีพาจาวหยางไปพร้อมกัน พวกเรากลับใช้ม้าสามตัว คนที่เหลือจะต้องขาดม้าหนึ่งตัวการเดินทางที่ทะเลทรายครั้งนี้อันตรายเป็นพิเศษ หากสองคน
