ฝ้าดู รอจนกว่าเย่แจ๋หยิ่งจากไป ก็ให้พวกเขาตามไปตอนแรก เย่แจ๋หยิ่งยังไม่รู้ มีครั้งหนึ่งที่ทุ่งดอกกระดูกขาวถูกไฟไหม้ เย่แจ๋หยิ่งถูกโจมตีโดยคนมนต์ดำ และยังติดอยู่ในทุ่งดอกไม้ที่กำลังลุกไหม้ ฉะนั้นจื่อซีและจื่อเฟิงจึงเผยตัวเข้ามาช่วย664
แต่ไม่คาดคิดว่า… …นี่เป็นกักดักเป็นเย่แจ๋หยิ่งที่จงใจตกอยู่ในอันตรายเพื่อล่อทั้งสองคนออกมา!หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็ได้รับคำสั่งให้มาที่ทะเลทรายหลังจากฟังเสร็จตามที่คาดไว้ หลานเยายกมุมปากขึ้นช้าๆ และถอนหายใจเฮือกใหญ่ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้ นางจะไม่ปล่อยให้จื่อซีและจื่อเฟิงวิ่งไปวิ่งมาเช่นนี้“ดูใบหน้าที่เหนื่อยล้าของพวกเจ้า รีบไปพักผ่อนกันเถอะ!”ดูเหมือนว่า รออยู่ที่นี่ เย่แจ๋หยิ่งคงไม่มาแล้ว พรุ่งนี้เริ่มออกเดินทางกันเลย!หลังจากสั่งเสร็จ หลานเยาเยาก็เดินลงจากเนินเขาจื่อเฟิงมองด้านหลังของหลานเยาเยาที่จากไป และค่อยๆก้มหน้าลงในความเป็นจริง!เขายังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่ได้พูดหลังจากถูกเย่แจ๋หยิ่งจับได้ ขณะนั้นใบหน้าของเย่แจ๋หยิ่งเคร่งเครียดมากบรรยากาศรอบๆมีความเยือกเย็นกระจายออกมา และก็พูดประโยคหนึ่งต่อมา“ตอนที่อยู่ในชนเผ่าหยินไห่ ข้าออกคำสั่งอย่างไร?”จื่อซีและจื่อเฟิงตกตะลึง ทั้งคู่คุกเข่าลง เสียงดัง“เจ้านาย”“พูด!”665
“พราชายามีชีวิตอยู่ ข้าน้อยก็มีชีวิตอยู่ พราชายาตาย ข้าน้อยตายก่อน” พูดถึงตรงนี้ ดวงตาของพวกเขาแดงขึ้นเล็กน้อย“ในเวลาเพียงสามปี (ความคิดพวก
