งผ่านทางทิศตะวันออก เป็นผืนสีแดง พระอาทิตย์โผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง เป็นสัญญาณว่าอยากจะกระโดดข้ามภูเขา ขึ้นไปยังท้องฟ้าแล้วใช่!ฟ้าสว่างแล้ว ควรออกเดินทางได้แล้ว554
“ข้าได้ทำเครื่องหมายบอกเส้นทางภูมิประเทศภูเขาและนํ้าของแผ่นดินใหญ่นี้ไว้แล้ว มีสองฉบับ ฉบับนี้ให้ท่าน” หลานเยาเยาหยิบแผนที่แผ่นนึงออกมาจากหลังมือด้านหลังแผนที่เส้นทางนี้ เดิมทีนางไม่ได้คิดว่ามอบให้แก่ฮ่องเต้ จึงมองข้ามมือของฮ่องเต้ที่ยื่นมารับ และส่งให้แก่เย่หลีเฉินที่อยู่ข้างๆแน่นอนว่าถ้าตบใครไป ก็ต้องให้ลูกอมกินเป็นการปลอบนางจึงพูดกับฮ่องเต้อย่างเอ้อระเหยว่า“การเดินทางนี้นั้นยาวนาน พระวรกายของฮ่องเต้นั้นลํ้าค่า การนั่งในรถม้าให้สะดวกสบายนั้นจำเป็นอย่างยิ่ง ไม่สมควรที่จะไปวิ่งเต้นอยู่บนม้าให้เหนื่อย ผู้ที่ถือแผนที่เส้นทางนี้จะต้องอยู่ขบวนหน้าสุด เพื่อสำรวจบุกเบิกเส้นทาง”พอคำพูดนี้ออกไปสีหน้าที่แข็งกร้าวของฮ่องเต้ก็ค่อยๆดีขึ้น ตามคำพูดของนาง จึงตบไหล่เย่หลีเฉินและพูดอย่างจริงใจ“หลีเฉิน การเดินทางครั้งนี้ลำบากและอันตราย ทั้งหมดนี้ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว ชีวิตของเสด็จพ่อ ชีวิตของจาวหยาง แล้วก็ชีวิตของทุกๆคน อยู่ในมือเจ้าแล้วนะ เจ้าจะต้องระวังอย่าทำแผนที่เส้นทางนี้หาย……”จากนั้นก็ยังพูดอีกมากมายต่อหน้าคนนอก สิ่งที่ฮ่องเต้พูดเยอะที่สุดก็คือ ให้เย่หลีเฉินปกป้องตัวเอง ท่าทางของพ่อที่เมตตาและอ่อนโยนเผยออกมาอย่างสมบูรณ์แบบสรุปมาประโยคเด
